Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΤΡΑΕΙ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ...
Η κόρη του συγγραφέα Τάκη Βαλασιάδη, γνωστού ως Μενέλαου Λουντέμη, Μυρτώ κάνει έκκληση σε οποιονδήποτε μπορεί να βοηθήσει για να αναπαλαιωθεί το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ο συγγραφέας. Τo σπίτι βρίσκεται στον Εξαπλάτανο Πέλλας και έχει κηρυχτεί διατηρητέο εδώ και 24 χρόνια, χωρίς όμως να έχει γίνει καμία απολύτως εργασία για τη συντήρησή του, με αποτέλεσμα να βρίσκεται σήμερα σε άθλια κατάσταση.
Όπως δήλωσε η ίδια η 65χρονη σήμερα Μυρτώ Λουντέμη-Ηλιοπούλου "ο πατέρας μου θυσίασε όλη του τη ζωή υπηρετώντας τα πιστεύω του και τις αξίες του, με κεντρική αναφορά τον εκπολιτισμό των ανθρώπων. Τι κάνουν λοιπόν για να διαφυλάξουν τη μνήμη του και την κληρονομιά του; Εγώ κοντεύω να πεθάνω. Τι πρέπει να κάνω, να πάρω ένα σακί με τσιμέντο και να πάω να χτίσω το σπίτι του;".
Το παράπονο της -μοναδικής-κόρης του μεγάλου συγγραφέα οτι λησμονήθηκε η μνήμη του πατέρα της είναι έκδηλο. Το 1988 δόθηκαν 6 εκατομμύρια δραχμές από την τότε υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη για να ξεκινήσουν οι εργασίες, χρήματα τα οποία χάθηκαν στην πορεία χωρίς να ξεκινήσει τίποτα. Το θέμα έγινε μπαλάκι μεταξύ αρμοδίων και μη, φτάνοντας στα χέρια της Νομαρχίας, ενώ σήμερα υπάρχει πρόταση για δωρεά του ακινήτου στο Δήμο, ο οποίος με τη σειρά του επιδιώκει τη βοήθεια του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης για να προχωρήσει στην αποδοχή της δωρεάς και στην αναπαλαίωση του σπιτιού.
Εκείνο που είναι σίγουρο πάντως, είναι οτι αν το σπίτι βρισκόταν στην Αθήνα, θα είχε ήδη αναπαλαιωθεί εδώ και πολλά χρόνια...
Παρά την ταραχώδη σχέση με τον πατέρα της, η Μυρτώ Λουντέμη προσπαθεί να κινητοποιήσει τους φορείς για να προχωρήσει η αποκατάσταση της μνήμης του συγγραφέα. Το 1947 ο Λουντέμης συλλαμβάνεται και εξορίζεται στο Μαυράτο Ικαρίας ενώ η γυναίκα του Έμυ με την τρίχρονη κόρη τους Μυρτώ εξορίζεται στη Χίο και μετά στο Τρίκερι. Η Μυρτώ γνώρισε ελάχιστα τον πατέρα της, καθώς αυτός νόμιζε οτι η κόρη του ήταν νεκρή (!) μέχρι τη συνάντησή τους στη Ρουμανία. Ο Μενάλαο Λουντέμης γύρισε στην Ελλάδα μόλις το 1976, και απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα από καρδιακή προσβολή.
αναρτηθηκε απο το .http://dimolog.blogspot.com/

Σχόλια

Ο χρήστης ΟΡΓΗ ΛΑΟΥ είπε…
Σ' ευχαριστώ για την ενημέρωση. Το ανέβασα κι εγώ. Δες αν θες δυό ποιήματα του Λουντέμη για την κόρη του Μυρτώ: http://exoria.blogspot.com/2007/01/sabat-mater.html
και
http://exoria.blogspot.com/2007/01/blog-post_7425.html

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ