Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αρης Ταστανης :“Υπόθεση όλων οι Καιάδες για τους ανθρώπους με αναπηρία”

http://kontrastoreyma.blogspot.gr/

 

Έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 60 ετών ο Άρης Ταστάνης,ένας γνήσιος αγωνιστής του πνεύματος και της ζωής, σταθερά προσηλωμένος στις αξίες της Αριστεράς, της Δημοκρατίας και στους αγώνες του λαού.

Ο Άρης Ταστάνης μέχρι και χθες συγκέντρωνε υπογραφές και προωθούσε καταγγελίες για τις περικοπές που επιβάλλονται στις δομές Υγείας, ενώ σε όλη τη ζωή του, γνώριμη φιγούρα με το αναπηρικό αμαξίδιο του, ήταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα, των κινητοποιήσεων, των πολιτιστικών εκδηλώσεων για τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Έπασχε από «μυϊκή δυστροφία των άκρων», καθηλωμένος από 22 ετών. Από παιδί γνώριζε καλά όλες τις αρνητικές πτυχές του νοσηλευτικού συστήματος και της κοινωνικής μέριμνας επανένταξης.



 Ο διακεκριμένος Έλληνας ποιητής (με κινητική αναπηρία) Αρης Ταστάνης απηύθυνε έκκληση προς τους ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών να “ορθώσουν τείχος αντίστασης στο εξελισσόμενο έγκλημα ενάντια στους ανθρώπους με βαριές κινητικές αναπηρίες”. Η έκκληση του ποιητή Ταστάνη  στις αρχές του Αυγούστου ξεχειλίζει από συναίσθημα και χαρακτηρίζεται από όλα τα στοιχεία της “ποιητικής άδειας” που επιτρέπονται στον δημόσιο λόγο των διακεκριμένων διανοουμένων της νεοελληνικής επικράτειας .
Το κείμενο αυτό έμελλε να είναι το τελευταίο του αγωνιστή Άρη Ταστάνη ο οποίος “έφυγε” στις 20 Σεπτεμβρίου.


 
 “Υπόθεση όλων οι Καιάδες για τους ανθρώπους με αναπηρίες”



"Τον Ιούλιο του 2013 θα πάψουν να καταβάλλονται τα νοσήλια των ανθρώπων με βαριές αναπηρίες και των ασθενών με μακροχρόνιες βλάβες. Ακόμα και αυτή η κατά κοινή ομολογία άθλια περίθαλψη του βάρβαρου νεοελληνικού κράτους, που επί δεκαετίες μεταφραζόταν σε αβίωτες συνθήκες διαβίωσης για τους πάσχοντες και απαράδεκτες συνθήκες εργασίας για το νοσηλευτικό προσωπικό, εξολοθρεύεται και πετιέται στα αζήτητα.

Πετιούνται στα κοινωνικά αζήτητα πάνω από 3.000 άνθρωποι με βαριές αναπηρίες. Άνθρωποι που επί δεκαετίες 'απολαμβάνουν' μισά, τσακισμένα κοινωνικά δικαιώματα. Οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν την εγκατάλειψη παντελώς μονάχοι, δεν έχουν καν κάποιο συγγενή, έστω και μακρινό, να τους συντροφέψει, να τους προστρέξει. Απάνθρωποι, εξοντωτικοί καθημερινοί 'Καιάδες'. Απρόσιτα και εφιαλτικά τα ψηλά τείχη του κοινωνικού αποκλεισμού αποτέλεσαν διαχρονικά σύμβολα του διάχυτου ρατσισμού μιας χώρας που και στις εποχές των τεχνητών πλεονασμάτων της παρήγαγε τεράστια ελλείμματα στην κοινωνική μέριμνα. Πλέον ούτε καν το δικαίωμα στην εγκατάλειψη και τη δυστυχία δεν είναι ανεκτό. Πλέον οι άνθρωποι με βαριές αναπηρίες είναι αντιληπτοί μονάχα ως περιττό οικονομικό έξοδο. Η 'Μνημονιακή κατοχή' σήμερα αξιώνει την εξόντωσή τους... (...) Ξεκίνησαν κατακρεουργώντας τα εξωιδρυματικά επιδόματα, 'ξεροκόμματα' οίκτου, βυθίζοντας τους ανθρώπους με βαριές αναπηρίες ακόμα πιο βαθιά, στον κατώτατο πάτο της ανέχειας. (...) Οι (όποιες) κλινικές εξετάσεις είδος πολυτελείας. Ακόμα και οι άποροι άνθρωποι με αναπηρία, ακόμα και αν η αναπηρία τους υπερβαίνει το 75%, είναι υποχρεωμένοι πλέον να αγοράζουν τα φάρμακα που δεν μπορούν να αγοράσουν. Όσο για τα λεγόμενα «αναλώσιμα υλικά» στα θεραπευτήρια ούτε λόγος να γίνεται. (...) Επειδή είμαι ο ίδιος άτομο με βαριά κινητική αναπηρία (μυοπάθεια), που δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί, έχω βιώσει από παιδί όλη την αδιαφορία, υποκρισία και αναλγησία της πολιτείας, στην περίθαλψη, μέριμνα, αποκατάσταση, παιδεία, πρόσβαση και επανένταξη στην καθημερινή ζωή. Μπορώ ο ίδιος με όλη τη δύναμη του νου και της ψυχής μου να σας διαβεβαιώσω ότι οι επί δεκαετίες πολιτικές ένταξης για τα ΑμεΑ ήταν ψευδεπίγραφες, τα περί ισοτιμίας δικαιωμάτων δεν ήταν παρά ένα χυδαίο ρητορικό άλλοθι. Το μόνο αληθινό μέλημα της νεοελληνικής πολιτείας και των φορέων εξουσίας της εξαντλούνταν σε άθλιους τηλεμαραθώνιους αγάπης, επικερδείς παραολυμπιακές μπίζνες, κρατική και ιδιωτική φιλανθρωπία και χυδαία εξαγορά ψήφων. Πίσω από τα μεγάλα, ψεύτικα λόγια εξελισσόταν ένα πανηγύρι χειρότερο και χυδαιότερο ακόμα και από τις πιο χυδαίες υποθέσεις διαπλοκής, όπως αυτές των εξοπλισμών ή της Siemens.


Φίλες και φίλοι,

δεν απευθύνομαι γενικά, αλλά ειδικά - προσωπικά σε σας. Σας ζητώ στο όνομα όλων των ανθρώπων με βαριές αναπηρίες τη συμπαράστασή σας. Ζητώ το ενυπόγραφο προσωπικό σας 'óχι' στο εξελισσόμενο έγκλημα κατά της αξιοπρέπειας, που δεν έχει 'θύματα' μόνο εμάς τους ανθρώπους με αναπηρία, αλλά και κάθε εναπομείναν πρόσχημα του λεγόμενου κοινωνικού πολιτισμού μας.

Ενωμένοι μπορούμε να τους σταματήσουμε!  Αρκεί στο πρόσωπο του 'άλλου' να αναγνωρίσουμε το δικό μας πρόσωπο.
 Αρκεί στην ειδική ανάγκη του 'άλλου'
 να αναγνωρίσουμε τη δική μας ανάγκη".

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ