Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είμαι άτομο με αναπηρία αλλά έχω την ατυχία να είμαι πολίτης αυτής της χώρας.

 Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό - Καταπάτηση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε ΑμεΑ
Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Ονομάζομαι Απολλωνία Τσαντά. Είμαι άτομο με αναπηρία αλλά έχω την ατυχία να είμαι πολίτης αυτής της χώρας. Ναι, καλά το διαβάσατε. Δε θεωρώ ατυχία το ότι έχω μια αναπηρία. Θεωρώ ατυχία το ότι είμαι πολίτης μιας χώρας που δεν αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία ισότιμα, μιας χώρας που όχι μόνο δε σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά αντίθετα τα καταπατά και στερεί/καταστέλλει την αξιοπρεπή, ισότιμη πρόσβαση σε αυτά.
Διότι αυτή η χώρα με έχει "κλειδώσει" στο σπίτι εδώ και δέκα (10) ολόκληρους μήνες και η απάντηση που παίρνω από τις αρμόδιες υπηρεσίες είναι ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα με την υπόθεσή μου και συνεπώς θα πρέπει να περιμένω -εγκλωβισμένη στο σπίτι- άλλους οχτώ (8) μήνες.
Δεν ξέρω πώς ακούγεται σε εσάς όλο αυτό, εγώ όμως σας λέω ότι εδώ έχουμε σοβαρή καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι όπως εσείς αισθάνεστε την ανάγκη να βγείτε από το σπίτι σας, να κυκλοφορήσετε, να γίνετε δημιουργικός, να αναπνεύσετε, έτσι την αισθάνομαι κι εγώ. Αλλά το Ελληνικό κράτος, για κάποιο λόγο, φαίνεται να θεωρεί ότι έχει το ελεύθερο να μου στερεί αυτό το ανθρώπινο δικαίωμα.
Από το Μάιο του 2013 δεν έχω μεταφορικό μέσο. Με πολύ κόπο κατάφερα να μαζέψω κάποια χρήματα και να βρω στη Γερμανία ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο, διαμορφωμένο κατάλληλα για να μπαίνει αναπηρικό αμαξίδιο, και να το φέρω στην Ελλάδα. Αρχές Οκτωβρίου 2013 το έφερα λοιπόν, αλλά μου είπαν ότι δεν μπορούσα να το εκτελωνίσω γιατί ακόμη τα υπουργεία (οικονομικών & εργασίας, κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας) δεν είχαν καταφέρει να συμφωνήσουν και να βγάλουν μια νέα κοινή υπουργική απόφαση και, γι' αυτό το λόγο, είχαν ανασταλεί οι εκτελωνισμοί όλων των αναπηρικών αυτοκινήτων (ήδη από τον Ιανουάριο του 2013).
Μου είπαν λοιπόν να περιμένω λίγο. Όταν στα τέλη Οκτώβρη 2013 βγήκε τελικά η απόφαση πίστεψα, αρχικά, ότι ήμουν τυχερή γιατί δε χρειάστηκε να περιμένω πολύ.
Γελάστηκα όμως. Διότι ο νέος νόμος ζητούσε να έχεις βεβαίωση από την υγειονομική επιτροπή των ΚΕ.Π.Α. ότι η αναπηρία σου είναι άνω του 67% και "διά βίου".
Μόνο που εγώ είχα περάσει ήδη από τα ΚΕ.Π.Α. το 2012 και το έγγραφο που είχα στα χέρια μου ενώ έγραφε αναπηρία 80% δεν έγραφε τη "μαγική" φράση "δια βίου". Όχι επειδή η Νωτιαία Μυική Ατροφία (τετραπληγία), που έχω, δεν είναι δια βίου, (είναι και ρωτήστε όποιο γιατρό ή γενετιστή θέλετε για να σας το επιβεβαιώσει) αλλά επειδή δε συνήθιζαν να βάζουν τότε αυτή τη φράση στα ΚΕ.Π.Α. Μου είχαν ορίσει, μάλιστα, να ξαναπεράσω για έλεγχο το Μάρτιο του 2015.
Όμως, μη έχοντας τη φράση "δια βίου" στην ιατρική μου γνωμάτευση, δεν μπόρεσα να εκτελωνίσω το αυτοκίνητό μου. Έτσι κλείστηκα στο σπίτι.
Διότι εδώ, θα κάνω μια παρένθεση, και θα σας υπενθυμίσω ότι το κράτος δεν έχει φροντίσει να παρέχονται ισότιμες υπηρεσίες μεταφοράς με τα ΜΜΜ για τους ανάπηρους. Μη μου πείτε ότι υπάρχουν λεωφορεία με ράμπες για ΑμεΑ γιατί θα τολμήσω να σας ρωτήσω: Έχετε δει πολλά από αυτά να χρησιμοποιούνται από ανάπηρους; Και θα σας απαντήσω επίσης ότι όχι, δε χρησιμοποιούνται, γιατί δε γίνεται καθημερινός έλεγχος στις ράμπες των λεωφορείων όταν αυτά επιστρέφουν στη βάση τους. Δεν πραγματοποιείται ούτε η σωστή συντήρηση που πρέπει να γίνεται κάθε εβδομάδα (π.χ. σε ράμπες, δεν καθαρίζονται τα μανόμετρα ώστε να μπορεί να "χαμηλώνει" το λεωφορείο κ.λπ.) με αποτέλεσμα όταν ζητάς από τον οδηγό να σου ανοίξει τη ράμπα, εκείνος σου απαντάει, σχεδόν πάντα, ότι είναι χαλασμένη.
Σε όλο αυτό το διάστημα, μία και μοναδική φορά κατόρθωσα να βγω από το σπίτι μου και να φτάσω μέχρι το κέντρο της Αθήνας. Με ιδιωτική υπηρεσία ταξί για ΑμεΑ. Το αντίτιμο ήταν 70 ευρώ (!) όσο δηλαδή κοστίζει και ένα φτηνό αεροπορικό εισιτήριο aller-retour για Λονδίνο (για μια απόσταση αξίας 20 ευρώ περίπου με απλό ταξί)!
Έτσι έμεινα εγκλωβισμένη στο σπίτι. Αλλά δεν το άφησα. Έκανα αίτηση να ξαναπεράσω από έλεγχο στα ΚΕ.Π.Α., νωρίτερα, εξηγώντας τους λόγους που δεν μπορούσα να περιμένω μέχρι το Μάρτιο του 2015. Η αίτηση αυτή δεν προχώρησε ποτέ. Έμεινε στο πρωτόκολλο των ΚΕ.Π.Α. Αμαρουσίου, ενώ μου είπαν ότι δε γίνεται να περάσω νωρίτερα. Για τέτοια αναλγησία μιλάμε.
Ανακάλυψα και χρησιμοποίησα την εγκύκλιο 69/6-12-2013. Εκεί μέσα λέει ότι σε περιπτώσεις, σαν τη δική μου, που έχουν ήδη εκδοθεί γνωματεύσεις, μπορείς να κάνεις αίτηση να περάσεις κατ' εξαίρεση από Έκτακτες Υγειονομικές Επιτροπές (στα κεντρικά). Γράφει μάλιστα τα εξής:
"Στο τέλος κάθε ημέρας, οι αρμόδιοι υπάλληλοι στις Γραμματείες ΚΕ.Π.Α. θα επαληθεύουν τα στοιχεία των σχετικών γνωματεύσεων μέσω του Συστήματος ΟΠΣ/ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και στη συνέχεια θα συντάσσουν Ημερήσια Κατάσταση με τα υποβληθέντα στην υπηρεσία τους αιτήματα, σύμφωνα με το συνημμένο Υπόδειγμα 2, την οποία θα αποστέλλουν αυθημερόν στην υπηρεσία μας μέσω e-mail". (σελ. 3)
Κάνει λόγο "Στο τέλος κάθε ημέρας", "αυθημερόν". Έκανα την αίτηση στις 29 Απριλίου 2014 (ήταν παρών και ο δικηγόρος μου, ο οποίος μπορεί να το επιβεβαιώσει αυτό) αλλά από τα ΚΕ.Π.Α. Αμαρουσίου ΔΕΝ έφυγε αυθημερόν! Έφυγε στις 13-5-2014, ενώ στο μεταξύ οι υπάλληλοι στα ΚΕ.Π.Α. Αμαρουσίου μας διαβεβαίωναν ότι είχε ήδη φύγει.
Παρακάτω, η ίδια εγκύκλιος λέει:
"Οι έκτακτες Υγειονομικές Επιτροπές, που θα συσταθούν για το σκοπό αυτό με απόφαση του Προϊσταμένου της Δ/νσης Αναπηρίας & Ι.Ε., θα απαρτίζονται από ιατρούς όλων των ειδικοτήτων στις οποίες αφορούν οι κατηγορίες των παθήσεων της παρ.1 του άρθρου 16 του ν.1798/88 και θα συνεδριάζουν καθημερινά με έδρα την υπηρεσία μας" (σελ. 3)
Λέει ότι θα συνεδριάζουν "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ". Από τις 13 Μαΐου που πήγε η αίτησή μου στα κεντρικά δεν έχω λάβει απάντηση ΑΚΟΜΗ, μέχρι σήμερα, 14 Ιουλίου 2014.
Υποτίθεται ότι αυτές οι έκτακτες επιτροπές συστήνονται για να δώσουν λύσεις. Άμεσες λύσεις. Όχι για να περιμένεις τόσους μήνες και σίγουρα όχι για να σου πουν ότι δεν μπορούν να σε βοηθήσουν, και ότι θα πρέπει να περιμένεις άλλους 8 μήνες μέχρι το Μάρτιο του 2015.
Απαντήστε μου σας παρακαλώ αν έχω καταλάβει σωστά. Το Ελληνικό Κράτος μου λέει επί της ουσίας ότι: "Δε σεβόμαστε τις ανάγκες σου. Είσαι άτομο με αναπηρία, άρα σε αντιμετωπίζουμε σαν πολίτη Β' κατηγορίας, γι' αυτό δε θέλουμε ούτε να λύσουμε το πρόβλημα που εμείς οι ίδιοι σου δημιουργήσαμε, αλλά ούτε και να σου παρέχουμε κοινωνική ισοτιμία έτσι ώστε να μεταφέρεσαι απρόσκοπτα όπου θέλεις και όποτε το θέλεις".
Αυτό μου λέτε δηλαδή; Αυτή είναι η επίσημη θέση του κράτους, και η δική σας, απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρία;
Νομίζω ότι δικαιούμαι, τουλάχιστον, μια απάντηση.
Με τιμή,
Απολλωνία Τσαντά

Σεναριογράφος, σκηνοθέτης, θεατρολόγος, γυναίκα με αναπηρία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …