Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ζωτικές δραπετεύσεις, στιγμές χαράς μεγάλης, ο αγώνας συνεχίζεται…



Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ
Σε ρόλο ρεπόρτερ οι “αποφασισμένοι για όλα” καλοί φίλοι – μέλη της Κίνησης Χειραφέτησης ατόμων με αναπηρία. Δικαιωματικά δικό τους αυτό το ρεπορτάζ, βγαλμένο από τα βάθη του νου μα και της καρδιάς τους:
Την Δευτέρα 7 Μαρτίου το πρωί, η ατμόσφαιρα στο Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παίδων (ΚΑΑΠ) Βούλας έμοιαζε να έχει “δραπετεύσει” από τη συνηθισμένη ηρεμία της. Αίσθημα χαράς κυριαρχούσε παντού, οι ιδιαίτερες στιγμές το απελευθέρωναν και διέχεαν προς πάσα κατεύθυνση.
Μερικές εβδομάδες πριν, η αποφασιστική παρέμβαση της Κίνησης στο παράρτημα ΑΜΕΑ – “κολαστήριο” των Λεχαινών, είχε καταστήσει κάτι παραπάνω από σαφές το μήνυμα “μηδενικής ανοχής” στις άγριες ιδρυματικές λογικές που εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες στη καθυστερημένη κοινωνία των νεοελλήνων. Δύσκολος πάρα πολύ αυτός ο αγώνας – γι’ αυτό και επί δεκαετίες δίνεται και πάλι και ξανά δίνεται και ποτέ δε τελειώνει – και πολύ μακρά στις συνθήκες της ελληνικής ιδιαιτερότητας η διαδρομή “από το άσυλο στη κοινότητα”. Πολύ μεγάλη μα την αλήθεια αυτή η απόσταση ώστε ο προορισμός να μην είναι (ένας ακόμα από τους πολλούς στη χώρα των ελλήνων) ευφημισμός, αλλά ο αληθινός, ο αυθεντικός.
Για τους αποφασισμένους να δραπετεύσουν από τους ευφημισμούς, για αυτούς που έχουν την αληθινή αίσθηση του κόπου, του δρόμου που απαιτείται μέχρι το τέλος, μέχρι τον αληθινό προορισμό, η ανάγκη των μικρών/ αληθινών στιγμών δικαίωσης είναι ζωτική. Είναι δύναμη, είναι ενέργεια για τη συνέχεια. Γι’ αυτό και οι στιγμές αυτές πάντα συνοδεύονται από έκλυση χαράς, απελευθέρωση και διάχυσή της προς κάθε κατεύθυνση. Χαράς που έχει τη δύναμη να συμπαρασύρει και άλλους, όσο το δυνατό περισσότερους, συνοδοιπόρους στον μακρύ δίκαιο δρόμο.
Δυο κορίτσια έντεκα χρόνων. Από το κολαστήριο των Λεχαινών στις ασύγκριτα πιο ανθρώπινες συνθήκες του ΚΑΑΠ Βούλας. Το πρώτο κρίσιμο βήμα από τα πολλά που πρέπει να γίνουν ώστε να διανυθεί η πλήρης του δικαίου διαδρομή. Η ορατή χαρά στα πρόσωπα των μια ζωή πριν υποβεβλημένων σε ζωή “αόρατη” μικρών παιδιών, χαρά διπλή για όσους τα υποδέχτηκαν, χαρά τριπλή για τους “αποφασισμένους” της Κίνησης Χειραφέτησης που άντλησαν από τον πυρήνα της την λυτρωτική αίσθηση ικανοποίησης που στιγμιαία δωρίζει η κάθε μικρή πρώτη νίκη.
Τα δυο κοριτσάκια διέφυγαν οριστικά από το “κολαστήριο” – κατ’ ευφημισμόν κέντρο κλειστής περίθαλψης – δραπέτευσαν από την υποβεβλημένη συνθήκη μιας ζωής αόρατης, μπορούν πια αν μη τι άλλο να “βλέπουν” ενώπιον τους την προοπτική διεκδίκησης μιας ζωής πιο δίκαιης. Οι της “Κίνησης” έχουν ήδη – αμέσως μετά τις στιγμές της υποδοχής – δραπετεύσει από τη ζωτική χαρά με την οποία οι υπέροχες αυτές στιγμές τους πλημμύρισαν. Κρατάνε από αυτήν εντός τους την ενέργεια, και πλέον προετοιμάζουν τα επόμενα βήματα και κινήσεις τους. Όπως, άλλωστε, πάντοτε επισημαίνουν στις ανακοινώσεις τους μετά από τέτοιες στιγμές χαράς, ο αγώνας συνεχίζεται…

Σχόλια

Ο χρήστης ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ είπε…
Δύναμη-ψυχή βαθιά!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

Πάτρα: Η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε ηλικιωμένη που ζει με οξυγόνο – Συνελήφθη ο γιος της που διαμαρτυρήθηκε

Εφιαλτική γίνεται πλέον η πραγματικότητα για όσους δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα. Βλέπετε η παραπλανητική διαφήμιση δεν μας τα λέει όλα , δηλαδή όταν δεν έχεις να πληρώσεις όσα σου ζητάνε για να μπεις στην ρύθμιση τι κάνεις ; προφανώς έχεις την τύχη της ηλικιωμένης κυρίας Νίκης Μούζου, καθώς η ΔΕΗ της έκοψε το ρεύμα, αν και η ίδια ζει με μηχάνημα οξυγόνου. Όπως αναφέρει το www.patrastimes.gr, η ηλικιωμένη γυναίκα ζει σε ένα παλιό σπίτι στην συνοικία της Αγίας Αικατερίνης, στην πιο υποβαθμισμένη συνοικία της πόλης. Σήμερα το πρωί συνεργείο της ΔΕΗ συνοδεία ανδρών της ομάδας ΔΙΑΣ έκοψαν το ρεύμα. Η κυρία Νίκη ζει με μια πενιχρή σύνταξη. Συντηρεί τα δύο της εγγόνια, ανήλικα, και ήλθε αντιμέτωπη με έναν υπέρογκο λογαριασμό ρεύματος. Πάνω από 10.000 ευρώ. Όπως είπε δεν μπορούσε να πληρώσει καθώς έπρεπε να επιλέξει από το αν θα μπορέσει να ταΐσει την οικογένειά της ή να έχει ρεύμα. Η γειτονιά ξεσηκώθηκε. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο γιος της κυρίας Νίκης πήγε στην ΔΕΗ για να διαμαρτυρηθεί. …