Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

για να αρχισει ο κοσμος να γελα

πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .

Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.


Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λιποθύμησε. Αναγκάστηκαν να την πάνε σε ένα νοσοκομείο. Έμεινε εκεί για 5 ημέρες.

Ακόμα αναγκάζεται να πηγαίνει πίσω στο νοσοκομείο κάθε λίγο. Συνεχώς πονάει, ακόμα και τώρα. Αλλά μετά την Αλίμα δεν ακρωτηρίασαν άλλα κορίτσια στο χωριό.

Μάθαμε στο σχολείο γιατί αυτό είναι κακό για την υγεία των κοριτσιών. Και τώρα οι γονείς μας, οι δάσκαλοι και ο αρχηγός του χωριού ξέρουν ότι αυτό είναι κακό και αυτοί.

Η γυναίκα που με ακρωτηρίασε σταμάτησε να το κάνει. Ακόμα, εξακολουθώ να λέω στη μητέρα μου πως δεν θα αφήσω τη πιο μικρή αδελφή μου, τη Χαντίζα, να ακρωτηριαστεί όπως η Φατιμά και εγώ.

Η Χαντίζα είναι 5 χρονών. Ο πατέρας μου λέει πως έχω δίκιο. Τώρα, η μητέρα μου συμφώνησε πως η Χαντίζα δεν θα ακρωτηριαστεί.»


Το πρόβλημα - Ο Ακρωτηριασμός των Γυναικείων Γεννητικών ΟργάνωνΧιλιάδες κορίτσια στο Νίγηρα συνεχίζουν να είναι θύματα της αναχρονιστικής πρακτικής του ακρωτηριασμού των γεννητικών τους οργάνων.

Η πρακτική αυτή κυμαίνεται από την απλή αποκοπή της κλειτορίδας μέχρι την ολοκληρωτική αφαίρεση όλου του εξωτερικού μέρους των γυναικείων γεννητικών οργάνων.

Μελέτες υπολογίζουν πως από 5% έως 30% των γυναικών στη Νιγηρία υπόκεινται στην πρακτική αυτή, ανάλογα με την περιοχή: για παράδειγμα η 1 στις 3 γυναίκες πέφτουν θύματα στις περιοχές Tillaberi και Diffa.

Η έλλειψη αποστείρωσης των λεπίδων και αναισθησίας, μπορεί να προκαλέσουν - εκτός από τον πόνο, τον τραυματισμό και την έκθεση στον κίνδυνο του AIDS από το βίαιο αυτό ακρωτηριασμό - μακροπρόθεσμες επιπλοκές στην υγεία που συμπεριλαμβάνουν:

Μολύνσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε στειρότητα, αιμορραγίες, επώδυνη εμμηνόρροια και επιπλοκές κατά τον τοκετό που θέτουν τη ζωή των κοριτσιών σε μεγάλο κίνδυνο μακροπρόθεσμα.

Σχόλια

Ο χρήστης Scorpios είπε…
Καλησπέρα για πρώτη φορά στο ωραίο blog σου

Δυστυχώς αυτό το έθιμο της κλειτοριδεκτομής στη Νιγηρία συνεχίζεται στον 21ο αιώνα και το μη παρήγορο του πράγματος είναι ότι νέες κοπέλες που υπέστησαν αυτή την πρακτική στη χώρα τους, σήμερα παρότι ζουν σε Ευρωπαϊκές χώρες πιστεύουν ότι πρόκειται περί σωστού εθίμου (όσον αφορά τουλάχιστον τη μερική αφαίρεση) και θεωρούν ότι πρέπει να το εφαρμόσουν στα κορίτσια που θα γεννήσουν έστω και αν ζούν μακρυά από τη Νιγηρία.

Πέρα από τα πολύ σοβαρά θέματα της υγιεινής που ανακύπτουν και ορθώς επισημαίνεις, δεν ξέρω γιατί είναι τόσο ισχυρή πολιτισμικά αυτή η πρακτική την οποία ταυτίζουν με την περιτομή των αγοριών. Η "δικαιολογητική" βάση αυτής της πρακτικής πιστεύω ότι αφορά ουσιαστικά τη σεξουαλική ταυτότητα της γυναίκας και την άνιση θέση της στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Θέλουν να κόψουν δηλαδή τα βιολογικά ένστικτα της γυναίκας ως του όντος που επιλέγει σύντροφο. Εχω ακούσει βέβαια και από Νιγηριανές ότι η μερική αποκοπή της κλειτορίδας γίνεται για αισθητικούς λόγους και δεν προκαλεί καμμία επέμβαση στη φύση τους.

Δεν ξέρω τι να θεωρήσω ως αληθινό. Η δική μας κουλτούρα δεν μπορεί να κατανοήσει τέτοιου είδους πρακτικές.

Σ ευχαριστώ για τη φιλοξενία σου.
Ο χρήστης kakos είπε…
Καλησπέρα ,
σ' ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να σ' επισκεφθώ.
Καλή συνέχεια !

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ