Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
2 Απριλίου παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στον Αυτισμό

Η φετινή αφιερωμένη στον αυτισμό παγκόσμια εορταστική (κατ’ ευφημισμόν) ημέρα 2 Απριλίου, συμπίπτει με την Μεγάλη Παρασκευή.
Ούτε κατά παραγγελία η σύμπτωση, δεδομένων των παθών που 60.000 περίπου οικογένειες με αυτιστικό μέλος επί χρόνια βιώνουν. Με μιά σημαντική διαφορά. Οι καλλιεργηθείσες επί χρόνια προσδοκίες, το όραμα της ανάστασης που με αγοραία χυδαιότητα τους προσφέρθηκε ταγμένο να διαψευστεί, έχουν πλέον μεταλλαχτεί σε καθημερινό εφιάλτη.
“Χιλιάδες οικογένειες ζουν καθημερινά την διάψευση των προσδοκιών, ακροβατούν στην κόκκινη γραμμή μεταξύ απογοήτευσης και απόγνωσης”
αξιολογεί πικρά η ελληνική εταιρία προστασίας αυτιστικών ατόμων.

Νύχτα Μεγάλης Παρασκευής που επί χρόνια δεν λέει να ξημερώσει ...

Κλασσικότερο παράδειγμα του κύκλου του χυδαίου παιχνιδιού(της) εξουσίας έναντι στίς λεγόμενες ευπαθείς κοινωνικες ομάδες , από την πολιτική αντιμετώπιση των χιλιάδων οικογενειών που έχουν στους κόλπους τους παιδί ή παιδιά με αυτισμό, στην νεοελληνική μεταπολιτευτική περίοδο δεν υπάρχει.
Ο κύκλος του παιχνιδιού ξεκίνησε προ δεκαπενταετίας όταν κατόπιν ενεργειών της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (ΕΕΠΑΑ) εγκρίθηκε στα πλαίσια του Γ.ΚΠΣ η δημιουργία έξι κέντρων για τον αυτισμό ανά την Ελλάδα γεννώντας την βεβαιότητα – τότε – στους επί χρόνια καταπονημένους γονείς ότι η ανάσταση για τα παιδιά τους επιτέλους έρχεται.
Τα κέντρα θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί και να προσφέρουν υπηρεσίες εδώ και τουλάχιστον μιά δεκαετία. Στην πράξη τίποτε!
Το ίδιο “τίποτε” σε ότι αφορά και τους 110 εξειδικευμένους επιστήμονες για τον αυτισμό που με θυσίες ανέλαβε η ΕΕΠΑΑ να καταρτίσει το 2000 οργανώνοντας τα πρώτα στην χώρα μας πλήρη σεμινάρια για τον αυτισμό.
Θα έπρεπε από τότε να απορροφηθούν βάσει σχεδίου σε σχολεία της χώρας και να προσφέρουν τις γνώσεις τους, αντ’ αυτού παραμένουν πεισματικά αναξιοποίητοι με γνώσεις πεταμένες – κυριολεκτικά – στα αζήτητα. Η ίδια πολιτεία που χρηματοδότησε την εξειδίκευσή τους, μόλις την ολοκλήρωσαν την απαξίωσε.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ