Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα άτομα με αναπηρία στην δίνη της οικονομικής κρίσης


Τους τελευταίους μήνες η χώρα μας συγκλονίζεται από την πιο ισχυρή οικονομική κρίση της ιστορίας της έχοντας φτάσει στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Μία κρίση που εκφράζεται όχι μόνο στο επίπεδο της οικονομίας, αλλά διαπερνά συνολικά το πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς του.

Η χώρα έχει οδηγηθεί σε αυτή την δραματική κατάσταση από την εδώ και δεκαετίες ασκούμενη νεοφιλελεύθερη, πελατειακή και συντηρητική πολιτική όλων των κυβερνήσεων. Αυτή η κρίση σε συνδυασμό με τα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα για την διαχείριση της θα θέσει οριστικά στο περιθώριο της κοινωνίας τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού όπως είναι τα άτομα με αναπηρία.
Τα άτομα με αναπηρία που στην πλειοψηφία τους καθημερινά βιώνουν την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό στενάζουν από τα πρόσφατα κυβερνητικά μέτρα όπως είναι η αύξηση της έμμεσης φορολογίας, στις τιμές των καυσίμων, του φπα, τις περικοπές των μισθών και επιδομάτων στο δημόσιο. Όμως αυτό που κάνει αυτά τα μέτρα εκτός από κοινωνικά άδικα και αντιλαϊκά, είναι το γεγονός πως σε αυτά δεν υπάρχει η λογική της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Ιδιαίτερα για τα άτομα με αναπηρία όπου δεν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές που να διασφαλίζουν την πρόσβαση στην κοινωνική και οικονομική ζωή η εφαρμογή αυτών των νεοφιλελεύθερων επιλογών θα τα καταστήσει κοινωνικά αόρατα. Η ιδεολογική ηγεμονία καθώς και η εφαρμογή νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής έχει άμεση συνέπεια την οριστική κατεδάφιση κάθε μορφής κοινωνικών δομών που διασφάλιζαν τις ελάχιστες υπηρεσίες στα άτομα με αναπηρία. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η εισαγωγή της εμπορευματοποίησης σε βασικούς τομείς της ζωής των αναπήρων όπως στην υγεία, την φυσική αποκατάσταση και στην εκπαίδευση. Η εισαγωγή στο ασφαλιστικό σύστημα της αρχής της ανταποδοτικότητας θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την ακύρωση των μέτρων κοινωνικής προστασίας που παρείχε το σύστημα, ενώ σε συνδυασμό με την υψηλή ανεργεία σε αυτό τον χώρο (8 στους 10 δεν έχουν εργασία) θα οδηγήσει σε συνθήκες εξαθλίωσης. Η αύξηση των προνοιακών επιδομάτων σε ποσοστό 10% και η διατήρηση των ευεργετικών διατάξεων στην φορολογία εισοδήματος αποτελούν μόνο μια μερική αντιστάθμιση στις αρνητικές επιπτώσεις που θα υπάρξουν από τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα στην ζωή των ατόμων με αναπηρία.
Θεωρούμε πως η διέξοδος από την διαδικασία αυτής της κρίσης είναι η κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας που θα διασφαλίσει συνθήκες αξιοπρέπειας στην ζωή των ατόμων με αναπηρία.
Για αυτό πιστεύουμε πως είναι απαραίτητα:

· Σταθερή χρηματοδότηση και ανάπτυξη των δομών στους τομείς της πρόνοιας, της υγείας, της φυσικής αποκατάστασης, της εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης με την παροχή αξιόπιστων υπηρεσιών.

· Διατήρηση του δημόσιου και αλληλέγγυου
Χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και θέσπιση προστατευτικών μέτρων για τα άτομα με αναπηρία που είναι αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας με την άμεση εφαρμογή του Ν 2643/1998.

· Διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε βασικά δημόσια κοινωνικά αγαθά όπως της εκπαίδευσης, της υγείας και της κοινωνικής φροντίδας με την παράλληλη κατάργηση θεσμών που οδηγούν στην εμπορευματοποίηση τους.

· Καθιέρωση εθνικού μητρώου αναπήρων που θα έχει ως αποτέλεσμα την συστηματική καταγραφή και τον σχεδιασμό των αναγκαίων δράσεων και την ορθολογική διαχείριση των δαπανών.

· Καθιέρωση της διαφάνειας και αξιολόγησης Σε ολόκληρο το φάσμα των χρηματοδοτούμενων δράσεων που αφορά τους πολίτες με αναπηρία με στόχο τα χρήματα να πηγαίνουν σε αυτούς που πραγματικά τα έχουν ανάγκη και όχι για την συντήρηση του διεφθαρμένου και πελατειακού συστήματος που υπάρχει σήμερα στην χώρα μας.

Καλούμε τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειες τους με κάθε πρόσφορο μέσο και τρόπο από τους φορείς που συμμετέχουν να αντιδράσουν σε αυτή την νεοφιλελεύθερη επιδρομή που απειλεί να συνθλίψει κάθε κοινωνική δομή।

απο την : Παρέμβαση Αναπηρων Πολιτών

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …