Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Θα ήταν πράγματι ντροπή για την ιστορική συνοικία να νιώσει η κυρία υπουργός ότι μπορεί να περπατήσει άφοβα τους δρόμους της...

Η κυρία Διαμαντοπούλου τίμησε την Κοκκινιά

Σήμερα άνοιξαν τα σχολεία. Ήταν γνωστό ότι στην τελετή αγιασμού του 26ου Δημοτικού Σχολείου Νίκαιας θα παρευρεθεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας. Ενόψει της μεγάλης μέρας, τα πιτσιρίκια έβαλαν τα καλά τους, το ίδιο και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί.

Φτάνοντας όμως στο σχολείο, όλοι ένιωθαν περίεργα. Δεκάδες γνωστοί και άγνωστοι ασφαλίτες είχαν ζώσει τον τόπο. Η κατάσταση ήταν ασφυκτική. «Όλοι αυτοί οι μυστικοί για τον Παπούλια; Αποκλείεται!», σχολίαζαν αρκετοί από τους παρόντες, προσπαθώντας να μαντέψουν την αιτία της... συρροής αστυνομικών.

Ώσπου τους λύθηκε η απορία. Ξαφνικά, περικυκλωμένη από ασφαλίτες, εισέβαλε στο προσκήνιο η κυρία Διαμαντοπούλου. Όπως εισβάλλουν οι εχθροί. Απροειδοποίητα, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά σε τι «εκτίμηση» τούς έχει ο κόσμος κι ότι, αν μαθευτεί ότι έρχονται, θα έχουν κάθε άλλο παρά αποθεωτική υποδοχή. Καλού-κακού πάντως κουβαλάνε μαζί τους και τους σωματοφύλακες, ενώ οι ασφαλίτες διπλαρώνουν όσους κατοίκους γνωρίζουν ως «αντεθνικά στοιχεία», για να εμποδίσουν το κράξιμο.

Αυτές τις σκηνές δεν θα τις δούμε στο αποψινό δελτίο ειδήσεων. Μόνο τις γενικολογίες του προέδρου (θα ’πρεπε να ντρέπεται, το πάλαι ποτέ αντιστασιακός αυτός, να βρίσκεται σε δημοτικό σχολείο ζωσμένο από ασφαλίτες...), και τα ψέματα της Διαμαντοπούλου. Δεν θα ακούσουμε το «Δώστε λεφτά για την παιδεία» από μια θαρραλέα φωνή ενώ μιλούσε η Διαμαντοπούλου. Ούτε θα δούμε τους (ελάχιστους) επίσημους με τσίπα να φεύγουν όταν ανέβηκε στο βήμα η «κυρία υπουργός».

Δεν πειράζει όμως. Το ξέρουμε και το ξέρουν ότι είναι παντού ανεπιθύμητοι. Και ότι χρειάζονται δεκάδες ασφαλίτες και σωματοφύλακες για να ξεμυτίσουν από τα γραφεία τους. Με μία έννοια, σήμερα όντως η κυρία Διαμαντοπούλου τίμησε την Κοκκινιά οργανώνοντας ολόκληρη εκστρατεία για να βγει 5 λεπτά στην TV. Θα ήταν πράγματι ντροπή για την ιστορική συνοικία να νιώσει η κυρία υπουργός ότι μπορεί να περπατήσει άφοβα τους δρόμους της...

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
τι έγινε ρε Παπαδόπουλε το πήρε το χρίσμα ο "σύντροφος " από τον Ρέντη ;
γιατί έιδα τον λογοθέτη και είχε χαρά !
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
όχι τίποτε άλλο να ξέρουμε που να φτύνουμε .
να μην τον ματιάξουμε εννοώ!!
Ο χρήστης forever είπε…
I'm appreciate your writing skill.Please keep on working hard.^^
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
telika eisai poli megalos!!
moy ta eipan... mprabo

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ