Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καταρρέουν απο την υποχρηματοδοτηση και την εγκατάληψη



“Είμαι γονιός παιδιού με ειδικές ανάγκες. Σηκώνομαι κάθε πρωί και δεν ξέρω τι να κάνω. Οι δομές στο Ινστιτούτο Αναπτυξιακής Αποκατάστασης, όπου στέλνω το παιδί μου, αρχίζουν να καταρρέουν εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού. Σε μία πτέρυγα με 15 παιδιά υπάρχει μόνο ένας εργαζόμενος. Δεν φτάνει ούτε για απλή φύλαξη. Ας μου πει λοιπόν η πολιτεία τι θα κάνω από δω και πέρα το παιδί μου”.

Με τα λόγια αυτά ο κ. Γεώργιος Κασσελούρης περιγράφει τη δραματική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει εξαιτίας της αδιαφορίας της πολιτείας, η οποία “κωφεύει” μπροστά στον κίνδυνο να τιναχθεί στον αέρα η λειτουργία τόσο του Ινστιτούτου Αναπτυξιακής Αποκατάστασης όσο και του ΚΕΠΕΠ “Άγιος Δημήτριος” στη Θεσσαλονίκη.
Οι εργαζόμενοι στα ιδρύματα αυτά όχι μόνο παραμένουν απλήρωτοι επί οκτώ μήνες, αλλά ενημερώθηκαν μέσω επιστολών από τις διοικήσεις των δύο ιδρυμάτων ότι οι συμβάσεις τους δεν θα ανανεωθούν έως το 2013, όπως προβλέπεται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Σταδιακή επανένταξη των ατόμων με αναπηρίες στην κοινωνικοοικονομική ζωή και προώθηση στην αυτόνομη διαβίωση”, βάσει του οποίου είχαν προσληφθεί με διαδικασίες ΑΣΕΠ.
Το εν λόγω πρόγραμμα υλοποιείται σε εθνικό επίπεδο από το υπουργείο Υγείας και τα δύο πρώτα χρόνια ήταν χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ από τα τέλη του 2009 τη χρηματοδότηση ανέλαβε το ελληνικό δημόσιο, το οποίο δεν ανανέωσε καν τις συμβάσεις τους.
“Αποτέλεσμα της κατάστασης αυτής είναι οι δομές αποασυλοποίησης να οδηγούνται σε κλείσιμο και βαριές περιπτώσεις παιδιών με ειδικές ανάγκες να στερούνται της φροντίδας των ανθρώπων που τα φρόντιζαν μέχρι τώρα και είτε να αναγκάζονται να επιστρέψουν στα σπίτια τους είτε να οδηγούνται σε ιδρυματοποίηση. Επιπλέον, πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι γονείς τους, οι οποίοι δεν μπορούν να εργάζονται και να κρατούν στο σπίτι τα παιδιά, που χρειάζονται συνεχή φροντίδα”, τονίζει η δικηγόρος των εργαζομένων που μένουν απλήρωτοι, Έφη Τελή.
Σύμφωνα με την ίδια, η χρηματοδότηση από την ΕΕ για την υλοποίηση του προγράμματος ανέρχεται σε ποσό 830.000 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 340.000 ευρώ αφορά μισθούς εργαζομένων, ενώ υπάρχει ρητή δέσμευση για λειτουργία των δομών αποασυλοποίησης με τους εργαζόμενους που είχαν προσληφθεί γι’ αυτό έως το 2013. Επίσης, την ερχόμενη εβδομάδα θα κατατεθούν ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος των υπουργείων Εσωτερικών, Οικονομικών και Υγείας.

Επικίνδυνη λειτουργία
Για επικίνδυνη λειτουργία του ΚΕΠΕΠ “Άγιος Δημήτριος” κάνει λόγο ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του κέντρου, Ιωάννης Καρακωστάνογλου. Παράλληλα αναφέρει ότι για να λειτουργήσουν σωστά οι δομές περίθαλψης στο συγκεκριμένο κέντρο χρειάζονται 76 άτομα, αλλά πλέον απασχολούνται μόνο 40, τα οποία καλούνται να φροντίσουν 100 παιδιά. “Ζούμε καθημερινά με το άγχος και την αγωνία για το πώς θα τα βγάλουμε πέρα”, λέει χαρακτηριστικά ο κ. Καρακωστάνογλου.
Την προσωπική της εμπειρία περιγράφει και η κ. Έφη Βαβύλα, νοσηλεύτρια στο ΚΕΠΕΠ “Άγιος Δημήτριος”. “Είμαι μητέρα δύο παιδιών και τα παιδιά που φροντίζω στη δουλειά μου τα έβλεπα σαν μάνα. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν όλοι είναι ότι είμαστε αξιοκρατικά στη δουλειά μας. Δεν διεκδικούμε μονιμότητα. Από τον Αύγουστο είμαστε στον… αέρα, χωρίς δουλειά. Απευθυνθήκαμε σε όλα τα εμπλεκόμενα υπουργεία, αλλά απάντηση δεν πήραμε”, εξηγεί η ίδια.
Αποφασισμένοι να παλέψουν μέχρι τέλους είναι οι εργαζόμενοι στο Ινστιτούτο Αναπτυξιακής Αποκατάστασης. Όπως επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του σωματείου τους, Γιώργος Ξανθόπουλος, έχουν απομείνει μόλις 40 εργαζόμενοι για 200 παιδιά, με αποτέλεσμα να κλείσουν οι αυτόνομες κατοικίες που λειτουργούσαν εκτός Ιδρύματος και να κινδυνεύουν να κλείσουν πτέρυγες εντός του οικοτροφείου.
“Χορτάσαμε από υποσχέσεις. Τα υπουργεία Οικονομικών, Εσωτερικών και Υγείας πρέπει να σταματήσουν να μας εμπαίζουν. Στείλαμε επιστολή ακόμη και στον πρωθυπουργό, αλλά απάντηση δεν πήραμε”, λέει ο κ. Ξανθόπουλος και προσθέτει ότι οι εργαζόμενοι ζητούν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα και να τηρηθεί το πενταετές πρόγραμμα της αποασυλοποίησης.
Τη συνέχιση του προγράμματος έως το 2013 ζητά και η εργαζόμενη στο Ινστιτούτο Αναπτυξιακής Αποκατάστασης Χρυσάνθη Τσιφοπούλου, ενώ ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Γονέων και Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία, Τάσος Λαγόπουλος, επισημαίνει ότι αν δεν συνεχιστεί το πρόγραμμα, τα λεφτά πρέπει να επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διώχνουμε παιδιά
Τραγική χαρακτηρίζει την κατάσταση που επικρατεί στο Ινστιτούτο Αναπτυξιακής Αποκατάστασης ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του ιδρύματος, Ζαφείριος Ανθρωπάκης. “Το πρόβλημα είναι μεγάλο. Πολλοί γονείς δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο Ινστιτούτο. Η διοίκηση, πάλι, καλεί να διωχθούν κάποια παιδιά τα οποία έχουν μεγαλώσει. Δεν μας λένε όμως πού θα πάνε… Η σχολική χρονιά ξεκίνησε χωρίς να υπάρχουν λεωφορεία για τη μεταφορά των παιδιών”, επισημαίνει ο κ. Ανθρωπάκης. Παράλληλα καταγγέλλει ότι “από τότε που το Ινστιτούτο έγινε ΝΠΔΔ, πάει χειρότερα. Χτυπάμε πόρτες και τις βρίσκουμε όλες κλειστές. Η πολιτεία οφείλει να δείξει την ευαισθησία της”.

Της Νικολέτας Μπούκα
bouka@makthes.gr



Προσθήκη  εικόνας


οι δομές κρατικής πρόνειας καταρρέουν συστηματικά και μεθοδευμένα ,

όλα θα παραδωθούν στον ιδιωτικό τομέα ο οποιός ανθεί σε αντίθεση με τον δημόσιο

οι πρακτικές του ΔΝΤ στην υγεία και στην πρόνεια είναι γνωστές σε όλες τις χώρες που το ΔΝΤ κάνει "κουμάντο".

Δεν μένει τίποτα άλλο παρά διαρκής αγώνας σε όλα τα επίπεδα για να ανατραπεί αυτή η πολιτική που θα τα διαλύσει όλα και οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είναι μια τέτοια ευκαρία.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …