Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το δικό μας παγκάκι…


Η πιο ζοφερή είδηση της περασμένης βδομάδας: Άστεγος έχασε τη ζωή του σε καβγά. Φιλονίκησε με δύο άστεγους για το ποιος θα κοιμηθεί στο παγκάκι μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Για ένα παγκάκι. Ένα απλό, ξύλινο παγκάκι.
Τούτες τις μέρες στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κυριαρχούν τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων –«σκανδαλώδη» κατά την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της. Μόνο;
Δεν έχω ζήσει με άστεγους. Δεν ξέρω τους άγριους κανόνες του δρόμου. Φαντάζομαι, όμως, ότι για να φτάσει να χάσει ένας άνθρωπος τη ζωή του, θα υπήρχε κάποιος λόγος. Η δροσιά; Η ησυχία; Η «ιδιοκτησία»; Κάποιος ρημαδιασμένος λόγος θα οδήγησε στην ενεργοποίηση του ενστίκτου της επιβίωσης. Κάποιος λόγος προφανής, τον οποίο «εμείς οι απ’ έξω» δεν βλέπουμε.
Στα προφυλαγμένα γραφεία των υπουργείων μας επικρατεί αναταραχή. Μας φταίνε οι υπάλληλοι του άλλου υπουργείου, γιατί έχουν μεγαλύτερα επιδόματα. Μας φταίει ο άλλος κλάδος, γιατί παίρνει τα ίδια με μας, αλλά έχει μεγαλύτερες διακοπές. Μας φταίει ο διπλανός μας που παίρνει «κίνητρο απόδοσης», ενώ την κοπανάει νωρίτερα απ’ τη δουλειά. Μας φταίει ο παραδίπλα γιατί μπήκε με βύσμα, ο αποκάτω γιατί χτίζει σπίτι...
Τρεις άστεγοι. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ανάμεσά τους στοιχειώδης αλληλεγγύη; Δεν θα έπρεπε να ενώσουν τις δυνάμεις τους προσπαθώντας για καλύτερη τύχη; Υπήρξε στον καβγά τους νικητής;
Οι μισθοί, ακόμη και των πιο υψηλόμισθων υπαλλήλων του δημοσίου, φτάνουν ίσα-ίσα για αξιοπρεπή διαβίωση. Υπολειπόμαστε κατά 48% κάτω από το μέσο αντίστοιχο μισθό της Ε.Ε., στη χώρα με τον υψηλότερο πληθωρισμό της Ευρώπης. Για τι άλλο τσακωνόμαστε παρά για το μοίρασμα της μιζέριας;
Μα, για ένα παγκάκι; Στον δικό μας αξιακό κώδικα, κανένας λόγος δεν θα μπορούσε να είναι τόσο σημαντικός, βαυκαλιζόμαστε.
Κι όμως, τούτες τις άγριες μέρες είμαστε έτοιμοι να βγάλουμε το μάτι του διπλανού μας, είμαστε έτοιμοι να τον δείξουμε με το δάχτυλο και να πούμε «πάρτε από αυτόν». Είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο το δικό μας παγκάκι…
Ως άλλοι άστεγοι, το δικό μας παγκάκι μάς φαίνεται πολύ σημαντικό. Οι «αποπάνω» μπορούν να δουν το παράλογο.
Και να γελάνε. Και να μας μικραίνουν τα παγκάκια ώσπου να εξοντωθούμε μεταξύ μας. Τελικά υπάρχει νικητής στον καβγά –μόνο που δεν είναι από μας!
e-dromos Δέσποινα Κουτσούμπα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …