Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αντισταθείτε ρε....... Μην παραδίνεστε




Αντισταθείτε ρε.......

απο το blog http://blackbedlam.blogspot.com
με τις συγνώμες μου για την πρωινή αφηρημάδα


Μην παραδίνεστε

Όταν γέμισαν κόκκινο άλικο οι δρόμοι,όταν τα δέντρα υψώνονταν σταυρωμένα μη μπορώντας να ψελλίσουν ,"άφες αυτοίς"..
Όταν οι ζωές μας έγιναν φωτογραφίες σε τοπικά μουσεία και τις διαβάζαμε σε ποιήματα και μυθιστορήματα...
Όταν τα τραγούδια πια, δεν σηματοδοτούσαν το σήμερα της ψυχής μας στο ανάθεμα του αδυσώπητου χρόνου, που ανελέητος έφτιαξε μουσεία σκονισμένα για τις μνήμες μας, ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος παίζει αμπάριζα στο κεφάλι μας και μεις παιδιά, λίγο πριν την εφηβεία, τσαλαβουτάμε, μπουσουλάμε, δεν ξέρουμε πια ομάδα είναι η ομάδα μας.
Οι "δικοί" τους μπήκαν στην δική μας και οι "δικοί" μας, άλλοι μπήκαν στην δική τους, άλλοι λεηλατήθηκαν και άλλους τους περιμάζωξε η μάνα ζωή και αφού τους έδωσε ένα βρομόξυλο,τους κλείδωσε στο σπίτι, σφαλώντας και τα παράθυρα.
Και πια μην έχοντας τόπο να σταθούμε, μείναμε με τα ξύλινα σπαθιά μας, να τα κραδαίνουμε στον άνεμο, μήπως και ξορκίσουμε το κακό.
Που είν΄η περηφάνια σου, που είναι η παντιέρα σου;
Που να τολμήσεις να τραγουδήσεις.
Μον΄ψυθιριστά και κρυφά σιγοτραγουδάς:
"Άντε θύμα,άντε ψώνιο, άντε σύμβολο αιώνιο".....
Και πια, δεν ξέρεις ποιον ιστορεί,εσένα ή τους άλλους, που σαν σε ακούσουν ξεσπάνε σε γέλια, σηκώνουν το δάκτυλο, σε δείχνουν χλευάζοντας.
Και βγάζοντας την γλώσσα τους κοροϊδευτικά σου τραγουδούν:
"Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει, έχει η πλάση κοκκινίσει,άλλος ήλιος έχει βγει, σ΄αλλη θάλασσα άλλη γη"..... και συνεχίζουν ακράτητα, πιάνοντας την κοιλιά τους από τα γέλια.
Άντε παιδιά κουράγιο. Πώς βρίσκαμε δεκάδες ψέματα να ξεγελάσουμε την γιαγιά; Έτσι ας βρούμε ένα ψέμα, να μπορέσουμε να περιμαζώξουμε τις σωρούς μας με τα ξύλινα ποδάρια μας,τα κομμένα
χέρια, τα βγαλμένα μάτια, σαν μεσαιωνικός περιπλανώμενος θίασος,σαν ήρωες του Φελίνι, να΄ντεξουμε,που βγαίνουμε στην γύρα να δίνουμε παραστάσεις,στις εφορίες, στις δημόσιες υπηρεσίες,σε κάθε "φουκαρά" που ανίδεος και ενεός μας παρακολουθεί, πετώντας μας δεκάρες ή ροχάλες.
Άντε παιδιά και αν πια ούτε ένα ψέμα δεν γίνεται να βρούμε, ας μείνουμε με την μία και μοναδική μας αλήθεια:
Εμείς είπαμε "φτου ξελεφτερία" και αν μας αιχμαλώτισαν εμείς δεν παραδοθήκαμε.

Σχόλια

Ο χρήστης Black Bedlam είπε…
Κώστα καλή σου μέρα.Χαίρομαι που όπως λές στο σχόλιό σου,στο blog μου, ότι σου έφτιαξα την μέρα και μακάρι να ξεκινήσεις έτσι δυναμικά τις περιοδείες σου.Όμως τι έγινε, δεν σου άρεσε το σήματακι με το λογότυπο για τους υποψήφιους του ΔΝΤ,μήπως σε προτείνει καποιο κόμμα του ΔΝΤ και δεν μας το λες,χαχαχαχα! ! ή μήπως τελικά δεν το είδες.Θα ήταν καλό να το αναρτήσουμε και ταυτόχρονα να προτείνουμε και στους επισκέπτες των blog μας να το αναρτούν και εκείνοι.Κάτι είναι και αυτό.Χμ Ωραια η ανάρτησή σου από που την πήρες; Αφηρημένο σε βρίσκω δεν έχεις πιει καφέ ακόμα
Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
Και αφηρημένο και βιαστικό τις συγνώμες μου ( λέω πολλές γιατί ειναι πολλά τα λάθη)
Ο χρήστης Eri είπε…
Καλά που υπάρχουν και οι φωνές σαν την δική σας και μας δίνουν μια αισιοδοξία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ