Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δε βρέχει μόνο... μας φτύνουν κιόλας...


Την Παρασκευή 19/4/2013 οι Εργαζόμενοι στην Ειδική αγωγή & εκπαίδευση μαζί με Γονείς βρέθηκαν έξω από υπουργείο παιδείας για να διαμαρτυρηθούν για την κατάσταση που επικρατεί στα Ειδικά Σχολεία.
Όπως συμβαινει πάντα ο υπουργός είναι πάντα απασχολημένος , σιγά τώρα μην ασχοληθεί με τα ανάπηρα Παιδιά και τους Γονείς τους , ιδίως με τους Δασκάλους τους . 
Αλωστε τι δουλειά έχει αυτός μήπως αποφασίζει για τίποτα .





Δε βρέχει μόνο... μας  φτύνουν κιόλας...

(Το θέμα είναι μέχρι πότε θα θεωρείται φυσιολογικό…)

 Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Πολύ σημαντική ημέρα η σημερινή...

Όσοι τόλμησαν - και ήταν πολλοί - έκοψαν για πρώτη φορά ένα νέο δρόμο απέναντι στο αδιέξοδο των δεινών της ΕΑΕ.

Είπαν ένα ΟΧΙ στον εμπαιγμό του Υπ. Παιδείας και αρνήθηκαν να συναντήσουν -  τον Υπουργό ο οποίος φρόντισε για πολλοστή φορά να είναι απασχολημένος (αν και το γραφείο του Υπουργού ήταν από καιρό ενημερωμένο τόσο από ΔΕΣ όσο και από ΣΑΤΕΑ ότι καλείται να συναντηθεί με γονείς και παιδιά στην Παιδική Χαρά δίπλα στο Υπουργείο).

Η απαξίωση αυτή δεν είναι συγκυριακή. Είναι επιλογή.

Ας έχουμε πλέον το θάρρος να το πούμε, να το ακούσουμε και να το καταλάβουμε.

Το ίδιο έγινε τον Σεπτέμβρη, το ίδιο έγινε και σήμερα. Και χρόνια τώρα, το ίδιο ευαγγέλιο. Όχι μόνο σε παρόμοιες διαμαρτυρίες αρνούνται να βγουν και να συναντήσουν τους γονείς, αλλά ακόμα και όσους μπαίνουν στο Υπουργείο, τους συναντούν «αναρμόδιοι…»

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου που τελικά συνάντησε όσους δεν άκουσαν τη συλλογική φωνή και δεν τόλμησαν να υιοθετήσουν την πρόκληση για ένα νέο δρόμο στην προστασία της ΕΑΕ, δήλωσε ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΑΕ.

Παιδιά, δε βρέχει μόνο... σας φτύνουν κιόλας.
Το θέμα είναι μέχρι πότε θα θεωρείται φυσιολογικό.

Όταν κληθήκαμε να μπούμε μέσα και ήταν κοινή η θέση ΔΕΣ – ΣΑΤΕΑ – ΠΟΣΕΕΠΕΑ – ΠΕΕΠ – ΠΕΣΕΑ:  … ΑΡΚΕΤΑ…  Μπήκαμε, ξαναμπήκαμε και ξαναματαμπήκαμε – δηλώσεις και υποσχέσεις, εμπαιγμός και απαξίωση.

Διότι τι άλλο είναι να σε καλούν να δεις τον Υπουργό και να σε συναντά μονίμως κάποιος «αναρμόδιος»;

Αναρωτιόμαστε μήπως και το Υπουργείο κάποια μέρα δηλώσει αναρμόδιο και για την ΕΑΕ…

Μέχρι τότε, ελπίζουμε, οι «Ανεύθυνοι»  ύστερα από ό,τι έγινε σήμερα, να βρουν τη δύναμη που απαιτείται για το ελάχιστο τακτ, την ευαισθησία και τη συναίσθηση της ευθύνης που έχουν.

Στο ενδιάμεσο, η ιστορία γράφτηκε ήδη και δεν ξεγράφεται.

Αυτό που έγινε σήμερα, καλούνται πλέον ΟΛΟΙ να το δουν. Άλλοι να το αξιοποιήσουν κι άλλοι να το «διαχειριστούν».

Όσο για εμάς τους γονείς, δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε. Μόνο να κερδίσουμε. Έστω κι αν στο τέλος, είναι μόνο η αξιοπρέπειά μας – η δική μας και των παιδιών μας.

Κι αν βρέχει, θα ξέρουμε πως είναι μόνο η βροχή. Και μας αρέσει η βροχή.

Να συνηθίσουμε να μας φτύνουν, είναι που δε μας αρέσει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …