Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
ΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

«Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας» (άρθρο 2 του συντάγματος της Ελλάδας)

Παρ` όλα αυτά τα άτομα με Νοητική Αναπηρία εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της αναπηρίας και της περιορισμένης αυτονομίας τους, λόγω έλλειψης των κατάλληλων δομών υποστήριξης και εκπαίδευσης, βιώνουν καθημερινά την προκατάληψη, την απομόνωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους αγνοούνται και καταπατούνται.
Στην πλειονότητα τα άτομα με νοητική αναπηρία δεν έχουν πρόσβαση
- στην εκπαίδευση
- στην εργασία
- στην υγεία και τις υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας
- στα μέσα μεταφοράς
- στην ψυχαγωγία και τον πολιτισμό

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΖΩΗ

Τα περισσότερα, ειδικά μετά την ηλικία των 22 χρόνων, ζουν αποκλεισμένα στα σπίτια τους ως «προστατευόμενα μέλη» των γονιών τους, οι οποίοι χωρίς κρατική υποστήριξη και κοινωνική συμπαράσταση καλούνται μέχρι να εγκαταλείψουν τα «εγκόσμια» να σηκώσουν το «βάρος» που συμπεριλαμβάνει ο όρος «αναπηρία», με τον φόβο και την αγωνία τι θα απογίνει το παιδί τους αν τους συμβεί κάτι…

ανοιγουμε μια μεγαλη κουβεντα για τους ανθρωπους με αναπηριες και ιδιετερα με τους ανθρωπους με νοητικη υστερηση εκει που α πραγματα ειναι ιδιαιτερα δυσκολα .....

Σχόλια

Ο χρήστης Τζίνα είπε…
Έχω τον αδελφό μου άτομο με ειδικές ανάγκες.
Η περίπτωσή του είναι απ'τις πιο "ελαφρές" θα έλεγα.
Έχει μια "ηλικιακή ανωριμότητα".
Κατάφερε μόνος του να βρει δουλειά στο Δήμο και μετά από πέντε χρόνια (τα τρία απ'αυτά απλήρωτοι) να μονιμοποιηθεί στον τομέα της καθαριότητας τον Μάρτη που μας πέρασε.
Είναι απίστευτα κοινωνικός, γνωρίζετε με όλο τον κόσμο κι ότι κατάφερε οφείλεται στο πείσμα και την επιμονή του να βρει δουλειά και να μη κάθεται άπραγος στο σπίτι.
Σήμερα είναι 38 χρονών!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ