Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

αντιγραφουμε απο την ελευθεροτυπια


Ελπίζει στο θαύμα ο Αγγελος

Οσα αποθέματα δύναμης και ψυχής να διαθέτεις έρχεται κάποτε η στιγμή που λυγίζεις.

Σε αυτό το σημείο βρίσκεται σήμερα η Σπυριδούλα Καραχάλιου, μητέρα ενός 13χρονου αγοριού, που κατά τη γέννησή του διαγνώσθηκε με σπαστική τετραπληγία (σοβαρός τύπος εγκεφαλικής παράλυσης).

Οποιες προσπάθειες και να έγιναν για να μεταβεί ο Αγγελος σε Κέντρο Αποκατάστασης και να λάβει την απαιτούμενη φροντίδα δεν απέδωσαν, αφού η χώρα μας ούτε Κέντρο διαθέτει ούτε πρόθυμη είναι...

Ελπίζει πλέον σ' ένα θαύμα. Το ΙΚΑ για να της δώσει τα «εφόδια» προκειμένου να πάει το παιδί της σε Κέντρο του εξωτερικού, της ζήτησε, όπως μας λέει, αντίστοιχο χαρτί από ελληνικό Κέντρο Αποκατάστασης Παίδων που να βεβαιώνει την κατάστασή του.

- «Μα δεν υπάρχει τέτοιο Κέντρο εδώ», τους είπε.

Ούτε και οι διευθυντές ορθοπεδικής μπόρεσαν να τη βοηθήσουν.

- «Δεν μπορούμε να σας δώσουμε τη βεβαίωση που ζητάτε...»

Μη έχοντας άλλη επιλογή, η κ. Καραχάλιου άνοιξε έναν ερανικό λογαριασμό (Εμπορική 65657589) και ζητεί τη βοήθειά μας. Οσοι μπορούμε...

«Ο Αγγελος χρειάζεται καθημερινά δύο ώρες φυσικοθεραπεία, μία ώρα εργοθεραπεία και μία λογοθεραπεία προκειμένου να μη μένει στάσιμος. Το κόστος των θεραπειών ανέρχεται στα 2.000 ευρώ μηνιαίως», μας λέει η κ. Καραχάλιου. Τη ρωτάμε τι καλύπτουν τα Ταμεία. «Το ΤΕΒΕ μού δίνει ένα εξωιδρυματικό -όπως λέγεται- επίδομα 600 ευρώ τον μήνα για τη συντήρησή του. Το ΙΚΑ -σύμφωνα με τον νόμο του '71- μου δικαιολογεί τρεις φορές την εβδομάδα τις θεραπείες (φυσικοθεραπεία-εργοθεραπεία-λογοθεραπεία), δηλαδή 36 θεραπείες τον μήνα και γι' αυτές μου δίνει 500 ευρώ. Με αυτά τα χρήματα όμως ίσα που μου φτάνουν για 9 φυσικοθεραπείες τον μήνα, ενώ ο Αγγελος χρειάζεται 20 από κάθε κατηγορία», λέει η κ. Καραχάλιου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …