Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

AΣΕ ΤΗ ΒΑΡΚΟΥΛΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ...ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ...




...οπου ''βαρκούλα'' ειναι η ολη Αριστερά που νομιζει οτι ειναι υπερωκεάνειο]

[δημοσιεύτηκε στο ΔΡΟΜΟ τεύχος 44 -20/12/2010]

-Χωρίς τιμόνι,χωρίς πανιά,με σπασμένο κατάρτι,με πλήρωμα τρελαμένο απο το χωρίς πυξίδα ταξίδι.
Το πολυ-πολύ να πέσει σε καμμια ξέρα και ουτε γάτα ουτε ζημιά.Who cares μωρέ.....
Δεν θα χάσει η βενετιά βελόνι βρε αδελφέ.Ασε που, εκτός των άλλων, εμπαζε και νερά τελευταία.Και να τα βουλώματα,και να τα μπαλώματα και να μικροεπισκευές,κόλλες,στουπια,αλλά και κουβάδες για αντληση των υδάτων.Μπάζει απο δω,μπάζει απο κει ,κουρελιάστηκε και το πανί,σαν πτώμα εντόμου αιωρέιτο εδω και καιρό στον αέρα
Ειχε κι αλλα κουσούρια κληρονομικά ,οπως τους πολλούς καπετάνιους ενα δύο μούτσους πρόθυμους για ολα ,εναν θερμαστή χωρίς μηχανή,εναν ναύτη χωρίς τιμόνι,ενα μάγειρα, ετσι απο συνηθεια.Οι καημένοι.Με ολα τούτα πού να πάει η?Τη μια τη στέλναν για ψάρεμα κολιών ,την άλλη να ανακαλύψει την χαμένη Ατλαντίδα.
Και μπρατσέρα να ήταν θα τα είχε φτύσει.Οχι μια βαρκούλα σακατεμένη απο τα μπάρκα και τον [κακό της]καιρό ..........συνέχεια

Σχόλια

Ο χρήστης Black Bedlam είπε…
χρονια πολλά Κώστα,να περάσεις όμορφα κοντά σε ανθρώπους που άγαπάς.
Χρόνια δυσκολά και πέτρινα μας περιμένουν, αλλά εμείς,θα είμαστε παρόντες για να τα ζήσουμε,να τα παλαίψουμε και να τα ανατρέψουμε.
Σε πείσμα των καιρών,σε πείσμα όλων όσων,εμεις δεν θα παραδοθούμε.
Να περάσεις όμορφα.
Δεν αδιαφόρησα με αυτό που μου ζήτησες,απλά ίσως δεν είναι σκόπιμο,τι να κάνω που δεν μπορώ και να σου εξηγήσω.Να ξέρεις πάντως παρακολουθω όσο μπορώ τα πράγματα εκεί.
Άντε καλό βράδυ.
Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
Χρόνια σου πολλά καλά και δημιουργικα φίλη απο την Κοκκινιά .
Δεν είναι αναγκαίο φτάνει που μιλάμε έστω και έτσι .
ότι δεν παραδινόμαστε αυτό είναι το μόνο σίγουρο .
Υπάρχουμε με τα λάθη μας με τους αγώνες μας με την κουρασή μας με τις στεναχώριες μας .....
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να είσαι καλά .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …