Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

AΣΕ ΤΗ ΒΑΡΚΟΥΛΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ...ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ...




...οπου ''βαρκούλα'' ειναι η ολη Αριστερά που νομιζει οτι ειναι υπερωκεάνειο]

[δημοσιεύτηκε στο ΔΡΟΜΟ τεύχος 44 -20/12/2010]

-Χωρίς τιμόνι,χωρίς πανιά,με σπασμένο κατάρτι,με πλήρωμα τρελαμένο απο το χωρίς πυξίδα ταξίδι.
Το πολυ-πολύ να πέσει σε καμμια ξέρα και ουτε γάτα ουτε ζημιά.Who cares μωρέ.....
Δεν θα χάσει η βενετιά βελόνι βρε αδελφέ.Ασε που, εκτός των άλλων, εμπαζε και νερά τελευταία.Και να τα βουλώματα,και να τα μπαλώματα και να μικροεπισκευές,κόλλες,στουπια,αλλά και κουβάδες για αντληση των υδάτων.Μπάζει απο δω,μπάζει απο κει ,κουρελιάστηκε και το πανί,σαν πτώμα εντόμου αιωρέιτο εδω και καιρό στον αέρα
Ειχε κι αλλα κουσούρια κληρονομικά ,οπως τους πολλούς καπετάνιους ενα δύο μούτσους πρόθυμους για ολα ,εναν θερμαστή χωρίς μηχανή,εναν ναύτη χωρίς τιμόνι,ενα μάγειρα, ετσι απο συνηθεια.Οι καημένοι.Με ολα τούτα πού να πάει η?Τη μια τη στέλναν για ψάρεμα κολιών ,την άλλη να ανακαλύψει την χαμένη Ατλαντίδα.
Και μπρατσέρα να ήταν θα τα είχε φτύσει.Οχι μια βαρκούλα σακατεμένη απο τα μπάρκα και τον [κακό της]καιρό ..........συνέχεια

Σχόλια

Ο χρήστης Black Bedlam είπε…
χρονια πολλά Κώστα,να περάσεις όμορφα κοντά σε ανθρώπους που άγαπάς.
Χρόνια δυσκολά και πέτρινα μας περιμένουν, αλλά εμείς,θα είμαστε παρόντες για να τα ζήσουμε,να τα παλαίψουμε και να τα ανατρέψουμε.
Σε πείσμα των καιρών,σε πείσμα όλων όσων,εμεις δεν θα παραδοθούμε.
Να περάσεις όμορφα.
Δεν αδιαφόρησα με αυτό που μου ζήτησες,απλά ίσως δεν είναι σκόπιμο,τι να κάνω που δεν μπορώ και να σου εξηγήσω.Να ξέρεις πάντως παρακολουθω όσο μπορώ τα πράγματα εκεί.
Άντε καλό βράδυ.
Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
Χρόνια σου πολλά καλά και δημιουργικα φίλη απο την Κοκκινιά .
Δεν είναι αναγκαίο φτάνει που μιλάμε έστω και έτσι .
ότι δεν παραδινόμαστε αυτό είναι το μόνο σίγουρο .
Υπάρχουμε με τα λάθη μας με τους αγώνες μας με την κουρασή μας με τις στεναχώριες μας .....
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ να είσαι καλά .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ