Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

το Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας σε κατάρευση


Το μεγαλύτερο ελληνικό νοσοκομείο αντιμέτωπο με τις καταστροφικές συνέπειες των περικοπών

 Η Κοσμοπούλου όλγα , ο Αλκης Ψυχογιός και ο Παπανικολάου μιλούν για την κατάσταση που έχει περιέλθει ένα απο τα μεγαλύτερα νοσοκομεία μετά την επιβολή του μνημόνιου .


   
   
   
   
   


Δυο χρόνια από την επιβολή του μνημονίου το εθνικό σύστημα υγείας βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης καθώς νοσοκομεία σε όλη τη χώρα ακυρώνουν προγραμματισμένες επεμβάσεις λόγω ελλείψεων υλικών. Ένα εφιαλτικό σενάριο που παρουσιαζόταν σαν φόβητρο, για την περίπτωση μη αποδοχής των δανειακών συμβάσεων, γίνεται πραγματικότητα λίγα 24ωρα μετα τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Η εφημερίδα Guardian βρέθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία των Βαλκανίων, και παρακολούθησε την αγωνιώδη καθημερινή μάχη γιατρών και νοσηλευτών

Σχόλια

Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
το κρατικό νοσοκομείο της Νίκαιας μαζί με άλλα νοσοκομεία της Χώρας εδώ και χρόνια είναι στο στόχαστρο των κυβερνήσεων πασοκ νδ , οι οποίες αφού το χρησιμοποίησαν για να κάνουν τα ρουσφέτια τους με αθρόες προσλήψεις ημετέρων , τώρα σηκώνουν τα "χέρια ψηλά". Φταίεο το μνημόνιο ; Εδώ και μια δεκαετία φωνάζουν οι ίδιοι και ίδιοι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο για την εγκατάληψη , απεργίες συσκέψεις μ κινητοποιήσεις πορείες μέσα στην Πόλη για να γίνει γνωστό το πρόβλημα . Εμείς τουλάχιστον εδώ και 5 χρόνια συμμετέχουμε σε οποιαδήποτε σύσκεψη και κίνηση γίνει για τα προβλήματα του κρατικού , δυστυχώς δεν είναι έτσι όλοι .
Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
το κρατικό νοσοκομείο καταρέει γιατί έτσι πρέπει να γίνει για να προωθηθούν τα ιδιωτικά συμφέροντα στο χώρο της υγείας , δεν τους ενδιαφέρει καθόλου για την δημόσια υγεία και το τι θα γίνουν οι χιλιάδες ασθενείς που εξυπηρετούνται απο τα δημόσια .
Στο χέρι μας είναι να αντιδράσουμε και σο τοπικό επίπεδο για αυτή την κατάσταση .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …