Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μουσικό σχολείο Πειραιά,

Τα Σχολεία μας παράγουν πολιτισμό , άσχετα αν το υπουργείο "παιδείας " δεν το γνωρίζει και θέλει να τα κλείσει.

Την Τρίτη 29 Μαρτίου, ώρα 4 μ.μ. στο Θέατρο Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Ακαδημίας 59, Αθήνα, η Θεατρική Ομάδα και η Συμφωνική Ορχήστρα του Μουσικού Σχολείου Πειραιά παρουσιάζουν το παραμύθι μιούζικαλ του Στέλιου Μαρίνη: «Ο Τικαλάκης».

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο ήρωας είναι ένα φτωχό παιδί με κινητικά προβλήματα, αλλά έξυπνος, ικανός, γεμάτος αγάπη για τους ανθρώπους και, κυρίως, αισιόδοξος. Σε κάθε πρόβλημα της ζωής βρίσκει και προβάλλει τις όποιες θετικές του πλευρές, αναφωνώντας διαρκώς «τι καλά, τι καλά», εξού και το όνομά του. Xάρη στην ιδιαίτερη έφεσή του στη μουσική, παρά τις δυσκολίες στην κίνηση των χεριών, μαθαίνει πιάνο σε ένα μικρό πιανάκι που μάζεψε από τα σκουπίδια και γράφει υπέροχη μουσική.

Ο άρχοντας της χώρας, ο βασιλιάς Ταχειόλας, είναι σκληρός και ανάλγητος και περιτριγυρίζεται από συμβούλους αυλοκόλακες που δεν διστάζουν να πραγματοποιούν οτιδήποτε απαιτεί ο βασιλιάς, έστω κι αν φέρνει τη δυστυχία στους υπηκόους.

Το μόνο άτομο που αγαπάει ο Ταχειόλας και στο οποίο κάνει όλα τα χατίρια είναι η κόρη του, η πανέμορφη αλλά δύστροπη πριγκίπισσα Ταθελειόλα. Η Ταθελειόλα είναι τόσο απαιτητική, ώστε φτάνει να ζητήσει από τον πατέρα της να στερήσει από τους χωρικούς τον ήλιο για να μην τυχαίνει να έχουν αυτοί λιακάδα όταν στο παλάτι έχει συννεφιά.

Όταν η Ταθελειόλα γνωρίζει από κοντά τον Τικαλάκη που παίζει συχνά με τα ζώα στο δάσος δίπλα από το παλάτι, αρχικά απαιτεί να τον συλλάβουν και να τον φυλακίσουν, αλλά, καθώς καθημερινά τον επισκέπτεται για να τον ακούει να παίζει πιάνο, σταδιακά μεταμορφώνεται.

Τελικά η αγάπη νικά κι όλα αλλάζουν στη χώρα.

Οι συντελεστές της παράστασης

Το παραμύθι διασκεύασε σε μιούζικαλ ο συγγραφέας του Στέλιος Μαρίνης. Για τις ανάγκες της μουσικοχορευτικής διασκευής, ντύθηκαν με λόγια αποσπάσματα από τα έργα: «West side story» (America, I feel pretty) του Leonard Bernstein, «Jesus Christ Superstar» (Maria Magdalena) του Andrew Lloyd Webber, «Carmen suite No 2» (Habanera) του G. Bizet, «Hungarian Dance No 5» του J. Brahms, «Libertango» του A. Piazzola, τα τραγούδια «Βιετνάμ γιε - γιε» του Δ. Σαββόπουλου, «Συννεφιασμένη Κυριακή» του Β. Τσιτσάνη, «Κάπου θα συναντηθούμε» του Γ. Μηλιώκα και το δημοτικό τραγούδι «Ο Χαραλάμπης», καθώς και τα πρωτότυπα τραγούδια που είχαν γραφτεί από το μουσικό Γιώργο Παππά για τον ψηφιακό δίσκο που συνοδεύει την έντυπη έκδοση του παραμυθιού.

Στην παράσταση θα απολαύσουμε τους 32 μαθητές του σχολείου που παίζουν, τραγουδούν και χορεύουν υπό τη συνοδεία της 60μελούς συμφωνικής ορχήστρας του σχολείου, μικρού λαϊκού και παραδοσιακού μαθητικού συνόλου και 10μελούς χορωδίας από μαθητές και αποφοίτους του σχολείου.

Στην προετοιμασία έλαβαν μέρος οι καθηγητές μουσικής: Στέλλα Αραμπατζόγλου σοπράνο σαξόφωνο, Θεόδωρος Γιατράς φλάουτο, Μιχάλης Δημητράς κιθάρα, Μιχάλης Κουντούρης βιολί, Αθανάσιος Κυρζίδης όμποε, Γιάννης Λάμπος βιολί, Ζαφειρία Μάντζαρη φλάουτο, Γεράσιμος Μορφέσης τρομπέτα, Ελένη Μουζακίτη άλτο σαξόφωνο, Σοφία Μουλακάκη ακορντεόν μπαγιάν, Χρήστος Παππούς κλαρινέτο, Κώστας Σαΐνης κόρνο, Θανάσης Τσίτσαρης τσέλο, Σταύρος Χουλιαράς βιολί οι οποίοι και συμμετέχουν με τους μαθητές τους στη συμφωνική ορχήστρα.

Το λαϊκό και το παραδοσιακό τρίο δίδαξαν οι καθηγητής κ. Φάνης Σταυρακάκης και Γιώργος Παππάς, ο οποίος συνοδεύει και στο πιάνο τα δικά του τραγούδια «Η βάρκα», «Όλα είναι τόσο καλά», «Το τραγούδι της Ταθελειόλας» και «Ο Ύμνος της Τικαλοχώρας».

Σκηνοθεσία: Στέλιος Μαρίνης

Διεύθυνση Ορχήστρας: Δημήτρης Καραβέλης

Διδασκαλία Χορωδίας: Ελίζα Κοντοπούλου

Χορογραφία: Ελένη Γιαννοπούλου με τη βοήθεια των μαθητριών Ελευθερίας Πάλλα και Μαρίας Χριστοδούλου

Σκηνικά - Κοστούμια: Κική Παυλικιάνη

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες: 2104204426

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …