Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΓΟΛΓΟΘΑΣ

Ενα παιδί κοιτούσε τα άστρα στο γνωστό διήγημα του Μενέλαου Λουντέμη. Ο 10χρονος Χαράλαμπος, από το χωριό Αμπελικό στα ριζά του Λεσβιακού Ολυμπου, κοιτάει τα άλλα δυο-τρία παιδιά του χωριού του να πηγαίνουν στο σχολείο. Εκείνος όμως δεν μπορεί να πάει σχολείο. Το σχολείο, ένα σχολείο που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, ένα σχολείο με τμήμα ένταξης, μια και διαπιστώθηκε πως είναι δυσλεκτικός, απέχει πολλά χιλιόμετρα από το χωριό του.

Ο Χαράλαμπος Μπαρής έχει δύο εβδομάδες να πάει στο σχολείο. Οι γονείς του καλούνται να τον μεταφέρουν στο Πλωμάρι Λέσβου με δικά τους έξοδα Ο Χαράλαμπος Μπαρής έχει δύο εβδομάδες να πάει στο σχολείο. Οι γονείς του καλούνται να τον μεταφέρουν στο Πλωμάρι Λέσβου με δικά τους έξοδα Και παρά τα όσα λέγονται για τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται (πολλά σκανδαλωδώς) για τη μεταφορά των μαθητών από τα απομακρυσμένα χωριά στα σχολεία τους, ο Χαράλαμπος Μπαρής, από τότε που άνοιξαν τα σχολεία, δυο βδομάδες τώρα, δεν πάει σχολείο... Και το εντυπωσιακότερο όλων: ένα ολόκληρο σύστημα εκπαιδευτικών και πολιτικών δομών, που υποτίθεται ότι ασχολείται μαζί του, τον αγνοεί.

Ο Χαράλαμπος Μπαρής από το Αμπελικό, της ορεινής επαρχίας Πλωμαρίου, πήγαινε μέχρι και την περασμένη σχολική χρονιά στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο Νεοχωρίου μαζί με τα παιδιά από άλλα δύο χωριά, το Αμπελικό και το Ακράσι. Στα τέλη της χρονιάς, ο δάσκαλός του έσκυψε πάνω του και διαπίστωσε πως τα άσχημα γράμματά του και η αδυναμία του να εκφραστεί σωστά γραπτά δεν είχαν να κάνουν με το ότι ήταν κακός μαθητής. Ηταν απλώς δυσλεκτικός.

Με ταξί

Πράγμα που διαπιστώθηκε πολύ εύκολα από τους ειδικούς του αρμόδιου Κέντρου Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕΔΔΥ) Λέσβου, οι οποίοι και πρότειναν ο Χαράλαμπος να πάει σε σχολείο με τμήμα ένταξης. Τέτοιο τμήμα ένταξης δεν λειτουργεί βέβαια στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο του Νεοχωρίου, που στο μεταξύ έγινε... μονοθέσιο ελλείψει δεύτερου δασκάλου! Εχουν όμως τμήμα ένταξης δύο «γειτονικά» σχολεία, αυτό της Αγιάσου και αυτό στο Πλωμάρι.

Το πρώτο απέχει 19 χιλιόμετρα από το σπίτι του, το δεύτερο απέχει 18 χιλιόμετρα.

Ο πατέρας του στον αγιασμό πριν από δύο εβδομάδες τον πήγε στο σχολείο της Αγιάσου. Εκεί όμως διαπίστωσε πως κανένα άλλο παιδί δεν μετακινείται προς την Αγιάσο, άρα θα υπήρχε πρόβλημα για να μεταφερθεί με το ταξί που η ελληνική πολιτεία πληρώνει για τη μεταφορά των μαθητών του μικρού χωριού στα σχολεία τους. «Είπα να το πάω στο Πλωμάρι. Απευθύνθηκα στην αρμόδια υπάλληλο της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (σ.σ. ο πατέρας του παιδιού ονοματίζει υπαρκτό πρόσωπο), που όμως κάθε μέρα μού λέει: "Αύριο θα δούμε..."», επισημαίνει ο Χρήστος Μπαρής.

Η προϊσταμένη Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λέσβου, κ. Αναστασία Τσολερίδου, με την οποία επικοινωνήσαμε χθες, μιλά για τρία αυτοκίνητα που ανεβοκατεβάζουν παιδιά από τα ορεινά χωριά στα σχολεία του Πλωμαρίου. Τρία αυτοκίνητα, αλλά ο Χαράλαμπος μένει στο χωριό... «Να ζητήσει ο πατέρας να του καταβληθεί το επίδομα και να κατεβάζει το παιδί αυτός...».

Μένει στο σπίτι

Ο πατέρας, αγρότης στα βουνά της λεσβιακής υπαίθρου. Δεν του φτάνει το κυνήγι του μεροκάματου, θα πρέπει να ανεβοκατεβάζει το παιδί στο σχολειό, 40 χιλιόμετρα τη μέρα... Να πληρώσει αυτός για ακόμη μία φορά το προηγούμενο άδειασμα της λεσβιακής υπαίθρου. Γιατί το επόμενο και τελειωτικό άδειασμα θα το πληρώσουν ο Χαράλαμπος και τα παιδιά του...

Ας είναι. Τα ταξί που δραστηριοποιούνται στην περιοχή δηλώνουν άγνοια. Οι αρμόδιοι λένε πως θα το δουν το θέμα... Ο Χαράλαμπος, δυο βδομάδες τώρα, μένει στο σπίτι. Και η οικογένειά του κάνει έκκληση: «Ας βοηθήσει κάποιος να πάει το παιδί μας στο σχολείο. Κρίμα είναι, αν μη τι άλλο...».

http://www.enet.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …