Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ντροπή και αίσχος

Μέχρι τώρα υπήρχε μια ρύθμιση στο ασφαλιστικό για τους Γονείς που έχουν ανάπηρο Παιδί και εργάζονται και οι δύο να μπορεί ο ένας απο τους δύο να πάιρνει σύνταξη όταν έχει συμπληρώσει 25 χρόνια πραγματικης εργασίας και είναι πάνω απο 50 χρονών .

Διαβάστε τώρα οι αλήτες τι προσπαθούν να κάνουν


Οι ευνοϊκές προβλέψεις που αφορούσαν μέχρι σήμερα την συνταξιοδότηση γονέων παιδιών με αναπηρία, βάσει του περιλαμβανόμενου στο νέο σχέδιο νόμου για την «Αναμόρφωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και άλλες διατάξεις» άρθρου 37 μοιάζουν να σχετικοποιούνται.

Με την υπόμνηση ότι το συγκεκριμένο άρθρο κατά την πάγια νεοελληνική συνήθεια περιλαμβάνεται σε έναν νόμο άσχετο με το θέμα της συνταξιοδότησης των γονέων αναπήρων παιδιών, παραθέτουμε κάποιες κρίσιμες πληροφορίες:

Το άρθρο 37, λοιπόν, του τεθέντος σε διαβούλευση στις 28 Μαρτίου σχεδίου νόμου, αντικαθιστά σειρά προηγούμενων νόμων (τέσσερις τον αριθμό) που αρχής γενομένης από νόμο του 2004 έδιναν τη δυνατότητα στους γονείς – συζύγους – αδέλφια να συνταξιοδοτηθούν στην 25ετία. Καταρχάς, η 25ετία πραγματικής εργασίας συνεχίζει και στο νέο νόμο να υπάρχει. Επίσης, αναγνωρίζονται ορισμένα από τα πλασματικά χρόνια ως εξαγοράσιμα (π.χ. στρατός, λοχεία, κύηση). Ομως, θέτοντας πρόσθετα κριτήρια που δεν υπήρχαν στους προηγούμενους νόμους πρακτικά “τιμωρεί” τους γονείς παιδιών με αναπηρία καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την συνταξιοδότηση για τους περισσότερους. Συγκεκριμένα, ζητάει κατά την ημερομηνία της αιτήσεως για συνταξιοδότηση, ο έτερος γονέας να μην λαμβάνει ή να μη δικαιούται σύνταξη από οποιοδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το δημόσιο, να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 3600 ημέρες ή 12 έτη πραγματικής ασφάλισης εκ των οποίων 600 ημέρες ή 2 έτη τα τελευταία 4 χρόνια, σε φορείς κύριας ασφάλισης ή/και το Δημόσιο και να εργάζεται. Σε απλά μαθηματικά ζητούνται 7500 συμπληρωμένες μέρες από τον ένα γονέα και 3600 από τον άλλο. Πρακτικά αδύνατον για την πλειοψηφία των οικογενειών με παιδί με αναπηρία, δεδομένων των τρομερών ελλείψεων σε δημόσιες υποδομές που υποχρεώνουν τον ένα τουλάχιστον γονέα να ασχολείται fulltimeμε την διαδικασία εξέλιξης του παιδιού του. Η συγκεκριμένη “λεπτομέρεια” διέφυγε από την σκέψη του συντάκτη του άρθρου καίτοι συνιστά “αυτονόητο”...

Η παραβίαση του συγκεκριμένου “αυτονόητου” δεν είναι η μοναδική στο άρθρο 37 του νέου νόμου. Ιδού άλλη μία: Θα ανέμενε κάποιος βάσει της κοινής λογικής, ότι για να μπορεί ο αδελφός ατόμου με αναπηρία να καρπωθεί τα ευνοϊκά “ευεργετήματα” του νόμου θα πρεπε οι γονείς του να ναι υπερήλικες και/ή να αδυνατούν να φροντίσουν το ανάπηρο παιδί τους. Αντ’ αυτού, η παράγραφος 3 απαιτεί - μεταξύ άλλων - οι γονείς του να έχουν πεθάνει ή να είναι και οι ίδιοι ανάπηροι. Περιορίζοντας τις περιπτώσεις των δικαιούχων στον ελάχιστο αριθμό.

Η τελευταία φράση αποδίδει 100% την λογική του νέου νόμου, αλλά και κάθε νόμου της τελευταίας διετίας που αφορά θέματα δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία. Τα κεκτημένα δικαιώματα δεν μπορούν να αμφισβητηθούν, όμως οι προϋποθέσεις άσκησής τους είναι τόσο παράλογες (και αντιδικαιωματικές) που περιορίζουν στο ελάχιστο τους δικαιούχους. Το ίδιο ακριβώς συνέβη , επί παραδείγματι, με τους εκπαιδευτικούς - γονείς παιδιών με αναπηρία. Συμπεριελήφθησαν σαν ειδική κατηγορία που δικαιούται πρόσληψη (στο Ν3848/2010 ,άρθρο 9, παράγραφος 10, περίπτωση γ’), όμως η προϋπόθεση των 12 μηνών πραγματικής προϋπηρεσίας ως αναπληρωτές σε δημόσια σχολεία απέκλεισε από το δικαίωμα τους περισσότερους. Και τους απέκλεισε οριστικά και αμετάκλητα. Σε απόλυτους αριθμούς, έχουν αποκλειστεί οι 100 από τους 150 αδιόριστους εκπαιδευτικούς - γονείς παιδιών με αναπηρία σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός νόμου που επικοινωνήθηκε ως “ευεργετικός” υπέρ τους. Ακριβώς το ίδιο προβλέπεται με μαθηματική ακρίβεια να συμβεί και με το νέο νόμο για την συνταξιοδότηση των γονέων παιδιών με αναπηρία. Copypaste η λογική...

http://www.enet.gr

Αν ο οποιοσδήποτε από αυτούς που προωθούν αυτό το αίσχος νομίζει ότι είναι εύκολο για τους Γονείς ανάπηρου Παιδιού να δουλεύουν και οι δύο για τόσα χρόνια χωρίς να υπάρχει διακοπή στην ασφάλιση τους , να έρθουν να κάτσουν μιά μέρα μαζί μας και τα λέμε .
Ντροπή και αίσχος,
αλλά δεν φταίτε εσείς ...δυστυχώς .....εμείς φταίμε που σας κοιτάμε ακόμα
.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …