Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ντροπή και αίσχος

Μέχρι τώρα υπήρχε μια ρύθμιση στο ασφαλιστικό για τους Γονείς που έχουν ανάπηρο Παιδί και εργάζονται και οι δύο να μπορεί ο ένας απο τους δύο να πάιρνει σύνταξη όταν έχει συμπληρώσει 25 χρόνια πραγματικης εργασίας και είναι πάνω απο 50 χρονών .

Διαβάστε τώρα οι αλήτες τι προσπαθούν να κάνουν


Οι ευνοϊκές προβλέψεις που αφορούσαν μέχρι σήμερα την συνταξιοδότηση γονέων παιδιών με αναπηρία, βάσει του περιλαμβανόμενου στο νέο σχέδιο νόμου για την «Αναμόρφωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και άλλες διατάξεις» άρθρου 37 μοιάζουν να σχετικοποιούνται.

Με την υπόμνηση ότι το συγκεκριμένο άρθρο κατά την πάγια νεοελληνική συνήθεια περιλαμβάνεται σε έναν νόμο άσχετο με το θέμα της συνταξιοδότησης των γονέων αναπήρων παιδιών, παραθέτουμε κάποιες κρίσιμες πληροφορίες:

Το άρθρο 37, λοιπόν, του τεθέντος σε διαβούλευση στις 28 Μαρτίου σχεδίου νόμου, αντικαθιστά σειρά προηγούμενων νόμων (τέσσερις τον αριθμό) που αρχής γενομένης από νόμο του 2004 έδιναν τη δυνατότητα στους γονείς – συζύγους – αδέλφια να συνταξιοδοτηθούν στην 25ετία. Καταρχάς, η 25ετία πραγματικής εργασίας συνεχίζει και στο νέο νόμο να υπάρχει. Επίσης, αναγνωρίζονται ορισμένα από τα πλασματικά χρόνια ως εξαγοράσιμα (π.χ. στρατός, λοχεία, κύηση). Ομως, θέτοντας πρόσθετα κριτήρια που δεν υπήρχαν στους προηγούμενους νόμους πρακτικά “τιμωρεί” τους γονείς παιδιών με αναπηρία καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την συνταξιοδότηση για τους περισσότερους. Συγκεκριμένα, ζητάει κατά την ημερομηνία της αιτήσεως για συνταξιοδότηση, ο έτερος γονέας να μην λαμβάνει ή να μη δικαιούται σύνταξη από οποιοδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό ή το δημόσιο, να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 3600 ημέρες ή 12 έτη πραγματικής ασφάλισης εκ των οποίων 600 ημέρες ή 2 έτη τα τελευταία 4 χρόνια, σε φορείς κύριας ασφάλισης ή/και το Δημόσιο και να εργάζεται. Σε απλά μαθηματικά ζητούνται 7500 συμπληρωμένες μέρες από τον ένα γονέα και 3600 από τον άλλο. Πρακτικά αδύνατον για την πλειοψηφία των οικογενειών με παιδί με αναπηρία, δεδομένων των τρομερών ελλείψεων σε δημόσιες υποδομές που υποχρεώνουν τον ένα τουλάχιστον γονέα να ασχολείται fulltimeμε την διαδικασία εξέλιξης του παιδιού του. Η συγκεκριμένη “λεπτομέρεια” διέφυγε από την σκέψη του συντάκτη του άρθρου καίτοι συνιστά “αυτονόητο”...

Η παραβίαση του συγκεκριμένου “αυτονόητου” δεν είναι η μοναδική στο άρθρο 37 του νέου νόμου. Ιδού άλλη μία: Θα ανέμενε κάποιος βάσει της κοινής λογικής, ότι για να μπορεί ο αδελφός ατόμου με αναπηρία να καρπωθεί τα ευνοϊκά “ευεργετήματα” του νόμου θα πρεπε οι γονείς του να ναι υπερήλικες και/ή να αδυνατούν να φροντίσουν το ανάπηρο παιδί τους. Αντ’ αυτού, η παράγραφος 3 απαιτεί - μεταξύ άλλων - οι γονείς του να έχουν πεθάνει ή να είναι και οι ίδιοι ανάπηροι. Περιορίζοντας τις περιπτώσεις των δικαιούχων στον ελάχιστο αριθμό.

Η τελευταία φράση αποδίδει 100% την λογική του νέου νόμου, αλλά και κάθε νόμου της τελευταίας διετίας που αφορά θέματα δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία. Τα κεκτημένα δικαιώματα δεν μπορούν να αμφισβητηθούν, όμως οι προϋποθέσεις άσκησής τους είναι τόσο παράλογες (και αντιδικαιωματικές) που περιορίζουν στο ελάχιστο τους δικαιούχους. Το ίδιο ακριβώς συνέβη , επί παραδείγματι, με τους εκπαιδευτικούς - γονείς παιδιών με αναπηρία. Συμπεριελήφθησαν σαν ειδική κατηγορία που δικαιούται πρόσληψη (στο Ν3848/2010 ,άρθρο 9, παράγραφος 10, περίπτωση γ’), όμως η προϋπόθεση των 12 μηνών πραγματικής προϋπηρεσίας ως αναπληρωτές σε δημόσια σχολεία απέκλεισε από το δικαίωμα τους περισσότερους. Και τους απέκλεισε οριστικά και αμετάκλητα. Σε απόλυτους αριθμούς, έχουν αποκλειστεί οι 100 από τους 150 αδιόριστους εκπαιδευτικούς - γονείς παιδιών με αναπηρία σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός νόμου που επικοινωνήθηκε ως “ευεργετικός” υπέρ τους. Ακριβώς το ίδιο προβλέπεται με μαθηματική ακρίβεια να συμβεί και με το νέο νόμο για την συνταξιοδότηση των γονέων παιδιών με αναπηρία. Copypaste η λογική...

http://www.enet.gr

Αν ο οποιοσδήποτε από αυτούς που προωθούν αυτό το αίσχος νομίζει ότι είναι εύκολο για τους Γονείς ανάπηρου Παιδιού να δουλεύουν και οι δύο για τόσα χρόνια χωρίς να υπάρχει διακοπή στην ασφάλιση τους , να έρθουν να κάτσουν μιά μέρα μαζί μας και τα λέμε .
Ντροπή και αίσχος,
αλλά δεν φταίτε εσείς ...δυστυχώς .....εμείς φταίμε που σας κοιτάμε ακόμα
.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ