Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΧΙ στη νέα κατοχή Κυβέρνησης- Τρόικας

ΟΧΙ στη νέα κατοχή Κυβέρνησης- Τρόικας


Κάθε μέρα που περνάει η κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου κάνει τα πάντα για να μη κακοκαρδίσει τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς «επιτηρητές». Με συνοπτικές διαδικασίες «κουρέματος», κουρεύει άγρια μισθούς, συντάξεις, θέσεις εργασίας, κατακτήσεις, δικαιώματα, δημόσιο πλούτο και εθνική κυριαρχία.

Η νέα κατοχή είναι πλέον εδώ. Τα κλειδιά της χώρας παραδίδονται και επίσημα στους Ράιχενμπαχ τοποτηρητές-νεοκατακτητές. Η χώρα διαλύεται και ξεπουλιέται. Όλα βγαίνουν στο σφυρί. Ενέργεια, ορυκτά, δημόσιοι οργανισμοί, δημόσια εδάφη. Οι εργασιακές σχέσεις καταρρέουν. Απολύσεις, εργασιακή εφεδρεία, «κινεζοποίηση» της εργασίας, ανεργία.

Κατοχή = Αντίσταση. Ο λαός υποφέρει αλλά αντιστέκεται. Με έναν χωρίς προηγούμενο αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα της χώρας και την διάλυση της εργασίας. Με απεργίες, πρωτοφανείς μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις, επιτροπές αγώνα πολιτών, μαζική ανυπακοή στη πληρωμή των κατοχικών κεφαλικών φόρων. Στους δρόμους, στις πλατείες, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, παντού, η κοινωνία οργανώνει την αντίσταση της ενάντια στη χούντα της κυβέρνησης και στη νέα κατοχή των Αμερικανο-Γερμανοτσολιάδων.

Ή αυτοί, ή εμείς. Μπροστά στη νέα πραγματικότητα το καθήκον μας είναι η αντίσταση. Όπως έκανε ο λαός ενάντια στο Γερμανό κατακτητή 70 χρόνια πριν. Αν καταλαβαίνουμε και τιμούμε το ΟΧΙ του ’40, τότε πρέπει σήμερα να πούμε το δικό μας ΟΧΙ σε όλους αυτούς που θέλουν να μας εξαθλιώσουν και να μας κάνουν σκλάβους στην ίδια μας τη χώρα. Ενάντια στην κυβέρνηση και τους τροικανούς. Και αν αναγνωρίζουμε την αξία της αντίστασης, τότε πρέπει να όλοι να ενωθούμε σε ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο που θα διώξει κυβέρνηση – τρόικα και θα επιβάλλει λύσεις για τους ανέργους και τους εργαζόμενους και όχι για τις τράπεζες και τις αγορές.

Μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα, της αλληλεγγύης και της αντίστασης

Σχόλια

Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ