Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο "παράγκες"




Την έμπρακτη συμπαράστασή της στον απεργιακό αγώνα των 400 εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία εξέφρασε η ανθρωπιστική, κοινωνική, αθλητική Κίνηση «Hasta la Victoria Siempre», με ποδοσφαιρικό αγώνα αλληλεγγύης που διεξήχθει με ομάδα των απεργών το απόγευμα της Τετάρτης, στο γήπεδο του Αίαντα στην παραλία Ασπροπύργου.

Το σκορ σε μία αναμέτρηση όπως αυτή δεν έχει ποτέ σημασία, καθώς σκοπός των δράσεων της «Hasta» είναι μέσω του ποδοσφαίρου να αναδειχθεί ο αγώνας των εργαζομένων και, εν τέλει, ο ίδιος ο άνθρωπος. Με τη φανέλα της Κίνησης αγωνίστηκαν ακόμα μια φορά οι Σάββας Κωφίδης, Χουάν Ρότσα, Ηλίας Πουρσανίδης, Λουκάς Καραδήμος, Περικλής Παπαναγής, Γιώργος Ντράγκοβιτς, Στέλιος Σεραφείδης, Νίκος Μπογιόπουλος, Βασίλης Λέκκας κ.ά.

Με την ομάδα των απεργών αγωνίστηκαν και ο πρόεδρος του εργατικού σωματείου της Χαλυβουργίας Γιώργος Σιφωνιός (30 χρόνια μετά την τελευταία φορά που έπαιξε ποδόσφαιρο!), καθώς και ο έφορος Νάσος Παυλάκης. Στον αγώνα συμπαραστάθηκαν με την παρουσία τους και εκπρόσωποι των παλαίμαχων της Προοδευτικής (Τάκης Καλούδης, Χρήστος Άννης), του συνδέσμου φίλων της Μπαρτσελόνα στην Αθήνα, καθώς και ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής Γιάννης Παπαδάτος.

Το εναρκτήριο λάκτισμα έδωσε ο Μίμης Παπαΐωάννου, ενώ τη συμπαράστασή τους εξέφρασαν με την παρουσία τους και τη συμμετοχή τους στη μικρή συναυλία του Βασίλη Λέκκα και του Πόντιου τραγουδιστή Βασίλη Μιχαϊλίδη, οι ηθοποιοί Ηλίας Λογοθέτης, Γιάννης Μποσταντζόγλου και Τάκης Βαμβακίδης.
Κι εσύ που πίστευες πως η μπάλα είναι πόλεμος… Ξεχάστε τα ντέρμπι μίσους που η νίκη αποτελεί μονόδρομο. Βγάλτε απ’ το μυαλό σας ποδοσφαιρικούς αγώνες με οπαδούς-στρατούς και δυνάμεις ασφαλείας να τους προστατεύουν από τους… εαυτούς τους. Μπάλα δεν είναι μόνο ο πόλεμος, σκάνδαλα και υπόγειες διαδρομές. Είναι παιχνίδι, χαρά, δείγμα πολιτισμού κι αλληλεγγύης. Μπάλα δεν είναι όσα μας λίγα μας χωρίζουν, μα εκείνα τα πολλά που μας ενώνουν και το μεσημέρι της Τετάρτης τα είδαμε μπροστά μας.

Δεν έλειψαν και πολλά από το γήπεδο του Αίαντα στην Παραλία Ασπροπύργου. Και κόσμο είχε. Και ομάδες με στολές, σήματα και λάβαρα είχε. Και παιχταράδες που μιλάνε στο τόπι είχε. Και διασημότητες είχε. Τι δεν είχε; Βωμολοχίες, σκοπιμότητες, βεγγαλικά, φανατισμό και μισαλλοδοξία.
Το έχουμε ξαναπεί σε προηγούμενη ανάρτηση ...<<η μπάλα θα μας βάλει τα γυαλιά !>>

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ