Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η εγκατάλειψη της «Μαργαρίτας»






Η εγκατάλειψη της «Μαργαρίτας»

Το δυσάρεστο είναι πως αυτή τη στιγμή εγώ και οι συνάδελφοι μου είμαστε απλήρωτοι εδώ και πεντέμισι μήνες. Βιώνουμε την απόλυτη ακύρωση από το Κράτος

Της Ειρήνης Παπαζαφειροπούλου

Το «Μαργαρίτα» ιδρύθηκε το 1979 με την πρωτοβουλία μιας μητέρας ενός παιδιού που γεννήθηκε με σύνδρομo Down, καλύπτοντας το κενό της κρατικής πρόνοιας προς τα άτομα με νοητική υστέρηση.

Είναι ένα Εξειδικευμένο Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και Απασχόλησης για νέους και νέες με ελαφρά και μέση νοητική υστέρηση. Φιλανθρωπικός μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που έχει στόχο να δώσει εκπαίδευση, ειδική κατάρτιση και να βοηθήσει τους εξυπηρετούμενους του να ενταχθούν στην αγορά εργασίας.

Εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και είναι βραβευμένο από το Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Σήμερα οι υπηρεσίες του «Μαργαρίτα» παρέχονται δωρεάν. Μ΄ αυτόν τον τρόπο συνεχίζουν να καλύπτονται τα κενά της κρατικής πρόνοιας.

Το δυσάρεστο είναι πως αυτή τη στιγμή εγώ και οι συνάδελφοι μου είμαστε απλήρωτοι εδώ και πεντέμισι μήνες. Βιώνουμε την απόλυτη ακύρωση από το Κράτος.

Το γεγονός του να μην λαμβάνουμε τους μισθούς μας ανά μήνα, δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, το αντιμετωπίζουμε εδώ και 3 με 4 χρόνια. Παρόλα αυτά, εμείς εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στην εργασία μας και λειτουργούμε το «Μαργαρίτα» γιατί γνωρίζουμε πως το να κλείσουν οι πόρτες ενός Κέντρου μας στους πρώτους που θα έχει αρνητική επίπτωση θα είναι στους εξυπηρετούμενους του. Και δεν θέλω να σκεφτώ ότι μπορεί να είναι και στους μόνους…

Το Κράτος, χρησιμοποιώντας την ταμπέλα Οικονομική Κρίση, μειώνει συνέχεια την επιχορήγηση που έδινε μέχρι το 2009 (σημειώνοντας εδώ ότι ήταν μόνο το 40% του προϋπολογισμού του Κέντρου). Για το 2010 δεν κατέβαλε ποτέ ολόκληρη τη τελευταία δόση (έδωσε τη μισή). Με άλλα λόγια -διπλωματικά- λέει :

• Ζητήστε χρήματα από τους γονείς
• Απολύστε προσωπικό
• Κλείστε το
• Βρείτε μόνη σας λύση

Πεντέμισι μήνες απλήρωτοι εργαζόμενοι που έχουν υποστεί μείωση μισθού, μέσα σε αυτό το διάστημα, με οικογένειες και όλες τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται αυτό.

Πεντέμισι μήνες απλήρωτοι και ένα Υπουργείο Υγείας, το οποίο μέχρι στιγμής (Μάρτιος 2011) δεν έχει αποφασίσει ακόμα λόγω του Καλλικράτη, σε τίνος την αρμοδιότητα ανήκουμε, Περιφέρεια ή Δήμο.

Πεντέμισι μήνες απλήρωτοι και με αβεβαιότητα για το αύριο της εργασίας μας. Χωρίς κανέναν υπεύθυνο. Χωρίς κανέναν αρμόδιο.

Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να χαμογελάσω καθώς φαντάζομαι την εικόνα του Πόντιου Πιλάτου να νίπτει τα χέρια του και απέναντι του να έχει τους νέους και τις νέες που σήμερα και κάθε πρωί ξεκινούν για το «Μαργαρίτα».

Αύριο όμως…

Σχόλια

Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
όλες αυτές οι δομές που χρειαστηκαν να γίνουν για να συμπληρώσουν τα "κενά" της κρατικής πρόνειας είναι στο στόχαστρο τους να υποχρηματοδοτηθούν με σκοπό να ιδιωτικοποιηθούν εντελώς , να μην έχει δηλαδή το κράτος καμμιά ευθύνη .
Πάντα είχα την αποψη ότι αυτές οι καλές κατά τα άλλα προσπάθειε των Γονιών είχαν ημερομηνία λήξης , γιατί όσο μεγάλωναν οι ανάγκες τόσο πιό δύσκολο ήταν να συνεχίσουν να λειτουργούν σωστά .
Το σύστημα που μα κυβερνά έχει μοιράσει τις ευθύνες την φιλανθρωπία την έχει δώσει στις "φιλάνθρωπες "κυρίες των εφοπ΄λιστικών κύκλων και τα σωματεία των αναπήρων στο ΠΑΣΟΚ .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …