Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

(Λαμία, 22 Οκτώβρη 1944)

Στις 19 Οκτωβρίου απελευθερώνεται η Λαμία. Δυνάμεις του ΕΛΑΣ, αντιπροσωπεία της ΠΕΕΑ και του ΕΑΜ, καταφτάνουν στην πόλη. Στις 29 Οκτωβρίου και με αφορμή την επέτειο του ΟΧΙ, συγκαλείται στην πλατεία Ελευθερίας της πόλης, πανηγυρική συγκέντρωση του ΕΑΜ με παμφθιωτική λαϊκή παρουσία. Ο Άρης εκφωνεί από το περίφημο μπαλκόνι τον παραπάτω λόγο.


Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης;
Αυτοί ή εμείς;

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους.
Ενώ εμείς, το μόνο πού διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, οπού βρει κέρδη, δε μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαια
τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;

Άρης Βελουχιώτης-Ο λόγος της Λαμίας

διαβάστε το από εδώ!






Ο Άρης έχει μόλις μιλήσει. Δίπλα του ο παλαίμαχος αγωνιστής της Αριστεράς και αντιπρόσωπος της ΠΕΕΑ Τάκης Φίτσιος.


Λαμία, 29 Οκτωβρίου 1944. Πλατεία Ελευθερίας - Η μεγαλύτερη συγκέντρωση λαού που γνώρισε η πόλη στην Ιστορία της.



Σχόλια

Ο χρήστης Κώστας Παπαδόπουλος είπε…
για να αρχίσουμε να αυτομορφωνομαστε γιατί στις εποχές που θα ακολουθήσουν τα γιαούρτια τα χρειαζόμαστε για τους ανθρώπους που πεινάνε , με τον λόγο και τον αγώνα μας θα τους κυνηγήσουμε .
Ο χρήστης blackbedlam είπε…
Κώστα είναι αλήθεια, το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.
Το κεφάλαιο δεν έχει συναισθήματα, το μόνο που ξέρει είναι η υπεράσπιση των συμφερόντων του.Και καθώς διαθέτει και τους μηχανισμούς του κράτους, αυτά τα συμφέροντα του τα επιβάλει στους εργαζόμενους, μιας και από εκείνους και την εργασία τους προκύπτει το κέρδος.
Και ξέρεις όσο ποιο πολλά κέρδη τους παρέχουμε με την εργασία μας, τόσο πιο δυνατούς τους καθιστούμε για να μας δυναστεύουν ακόμη περισσότερο και πιο αποτελεσματικά.
Εκείνο που πρέπει να μας γίνει συνείδηση όμως πλέον, είναι ότι σε αυτήν την φάση που βρίσκεται ο καπιταλισμός, δεν έχουν την δυνατότητα ούτε να μας εκμεταλλευτούν παρά μονάχα να μας συντηρούν. Από την μια άνεργοι, έξω από την παραγωγική διαδικασία, και από την άλλη να πρέπει να διαθέτουν νοσοκομεία, σχολεία, φάρμακα, πολιτισμό.......
Η υπερπαραγωγή που δημιουργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια και η τεράστια συσσώρευση του κεφαλαίου,δεν τους επιτρέπει να συνεχίσουν την κυριαρχία τους.
Υπάρχει υπερπαραγωγή και ταυτόχρονα, αδυναμία κατανάλωσης των προϊόντων.Αυτή είναι ακριβώς η αντίφαση του καπιταλιστικού συστήματος, που χαράσσει τα 'ορια της 'υπαρξής του.
Μας τέλειωσε, τους τέλειωσε. Ο λόγος σε μας, ήμασταν δεν ήμασταν έτοιμοι, πρέπει να αντιδράσουμε δεν έχουμε τίποτε άλλο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



για να αρχισει ο κοσμος να γελα
πρεπει να χυθει πολυ δακρυ ακομη

Αϊσα - Ένα εντεκάχρονο κορίτσι που μάχεται . . . . .Αϊσα - Με τα δικά της λόγια:
«Το όνομά μου είναι Αϊσα. Είμαι 11 χρονών.
Ζω στο χωριό Κόμπα στο Νίγηρα.
Μου έκαναν κλειτοριδεκτομή όταν ήμουν 5 ετών. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά ξέρω ότι έγινε εδώ στο χωριό μας.
Αυτό που θυμάμαι, είναι όταν στη μικρή μου αδελφή, τη Φατιμά έκαναν το ίδιο.

Ήταν πριν από 3 χρόνια. Την ξεγέλασαν μετά το σχολείο να πάει στα λαγκάδια, μακριά από το χωριό. Όταν γύρισε, έκλαιγε. Έτρεχε αίμα στα πόδια της. Ήμουν πολύ λυπημένη.
Κατάλαβα τι είχε συμβεί.

Ρώτησα τη μητέρα μου γιατί το έκαναν αυτό στη Φατιμά. Της είπα πως ήταν κακό για τα κορίτσια.

Μου είπε "Ήταν πάντα στις παραδόσεις μας, ακόμα και πριν να γεννηθώ εγώ."
Αμέσως μετά τη Φατιμά ήταν η σειρά της ξαδέλφης μου Αλίμα. Και αυτή ήταν 7 χρονών.

Ήξερε τι ήθελαν να της κάνουν. Προσπάθησε να ξεφύγει, να τρέξει. Αλλά την έπιασαν έτσι και αλλιώς. Δε σταμάτησε να αιμορραγεί όλη τη μέρα.

Το ίδιο βράδυ λ…

η Ιστορία γράφεται πάντα με Αίμα . Carlo Giuliani 20/7/2001 Genova

Τα μάτια μισάνοιχτα, μία τεράστια κηλίδα αίμα, κατακόκκινη, να πλαισιώνει το γερμένο στο πλάι και στην άσφαλτο κεφάλι, σαν σκοτεινό φωτοστέφανο. Η ηλικία του 19 χρονών...
Το όνομα του  Garlo Giuliani ........ Διαδηλωτής ενάντια στους G8  GENOVA 2001

Ξεκινήσαμε από τον Πειραιά την Τετάρτη  18/7/2001 , αν θυμάμαι καλά , με πούλμαν μια ομάδα συντρόφων από το ΚΚΕ για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση ενάντια στους G8 στην Γένοβα .
Πάτρα - Αγκώνα το πρωί της Πέμπτης  στο λιμάνι  της Αγκώνα.


 Στο λιμάνι της Αγκώνα εκατοντάδες Καραμπινιέροι περιπολικά  μας υποδέχτηκαν όπως έπρεπε, στο πλοίο μαζί μας εκατοντάδες Σύντροφοι και Συναγωνιστές από όλη την Ελλάδα ταξιδεύσαμε μαζί για να πάρουμε μέρος στην διαδήλωση .
Γράφει ο Ριζοσπάστης στην πρώτη σελίδα την άλλη μέρα: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΊΚΙ ΤΟΥ Γ8 Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

Η υποδοχή  "καταπληκτική" μόλις πατήσαμε το πόδι μας στη γη , έπρεπε να περάσουμε ανάμεσα από μια σειρά καραμπινιέρους οι οποίοι δεν μας πέρναγαν από έλεγχο , μάλιστα εμένα με κρατούσαν …