Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Άσε εμένα. Την πλατεία!»


Όταν το εγώ γίνεται εμείς, δεν υπάρχει εμπόδιο ή δυσκολία που δεν γίνεται να ξεπεραστεί. Αυτό αποδείχτηκε και στις μεγαλειώδης συγκέντρωση-περικύκλωση της Βουλής στις 15/6. Όλη η Αθήνα συγκλονίστηκε από την μαζικότητα, την ορμή, την αποφασιστικότητα, την αισιοδοξία του κόσμου που πλημμύρισε το κέντρο της Αθήνας απαιτώντας να φύγει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να πάρει μαζί της την τρόικα, το Μνημόνιο και το Χρέος.

Χορεύουμε, τραγουδαμε και αντιστεκόμαστε…
Ενώ τα ΜΑΤ έριχναν παντού χημικά και χτυπούσαν, εμφανίζεται ένας λυράρης και αρχίζει να παίζει στην πλατεία. Το κλίμα αλλάζει, εκατοντάδες άνθρωποι αρχίζουν να χορεύουν και άλλοι χτυπάνε παλαμάκια. «Πότε θα κάνει ξαστεριά», «Αγρίμια και αγριμάκια μου» ήταν δύο από τα τραγούδια που όλος ο κόσμος τραγουδούσε σε πανηγυρικό κλίμα κάτω από συνεχή βροχή ασφυξιογόνων. Ο λαός γιόρταζε την αντίσταση του.

«Άσε εμένα. Την πλατεία!»
«Κάποια στιγμή είδα μπροστά μου μια ηλικιωμένη κυρία σε άσχημη κατάσταση. Προθυμοποιήθηκα να την βοηθήσω, σήκωσε το κεφάλι της κάνοντας μια προσπάθεια να με κοιτάξει, δεν κατάφερε να ανοίξει τα μάτια της, με ευχαρίστησε και είπε: “Άσε εμένα παιδί μου, κοίτα μην μπουν στην πλατεία, μόνο αυτή μας απόμεινε”».

Λαός Ανέστη…
Μετά την επέλαση των ΜΑΤ το μεγάφωνο καλούσε τον κόσμο να καθαρίσει την πλατεία. Ανθρώπινες αλυσίδες μετέφεραν εκατοντάδες μπουκαλάκια, από το σιντριβάνι όπου τα γέμιζαν προς τα σημεία που γινόταν καθαριότητα. Πολλοί δεν καταλάβαιναν αλλά όταν έμπαιναν στο νόημα ένα πλατύ χαμόγελο αλλά και βούρκωμα εμφανιζόταν στα πρόσωπα τους. Λαός Ανέστη…

http://e-dromos.gr


ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 48 ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ & ΤΕΤΑΡΤΗ
ΔΕΝ ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΟΥΝ
Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
να μην τους αφήσουμε να περάσουν , πιο οργανωμένα και δεν προκειται να περάσει κανείς .

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τράπεζα πετάει στο δρόμο Οικογένεια στην Νίκαια

Πετάνε στο δρόμο και ξεκληρίζουν ολόκληρη οικογένεια ανέργων στη Νίκαια αφού πρώτα φρόντισαν να δέσουν χειροπόδαρα και να τους αρπάξουν τη πρώτη κατοικία.. Ολόκληρη οικογένεια κινδυνεύει να βρέθει στο δρόμο μέχρι τις 20 Σεπτέμβρη, αφού η eurobank έστειλε τελεσίγραφο να φύγουν μέχρι τη παραπάνω ημερομηνία.

Πρόκειται για διώροφη μονοκατοικία στη Νίκαια με τα δύο διαμερίσματα να ανήκουν ξεχωριστά στους δύο γιούς της οικογένειας, οι οποίοι βιώνουν τον εφιάλτη της ανεργίας τα τελευταία χρόνια και μάλιστα να είναι δηλωμένα σαν ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και το ισόγειο-κατάστημα (που δεν λειτουργεί πλέον) που ανήκει στον πατέρα της οικογένειας επίσης άνεργο που εδώ και ενάμιση χρόνο έχει σοβαρά προβλήματα υγείας έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που πέρασε λόγω της περιπέτειας που περνάει.

Τα σπίτια έχουν ήδη βγει σε πλειστηριασμό τον οποίο η τράπεζα που τα διεκδικούσε ''πλειοδότησε'' και τα πήρε στη κατοχή της αντί πινακίου φακής.

Το τραγικό στην υπόθεση είναι ότι πέρα από το ξεκλήρισμα μιας ο…

.....μέρα αναστάσιμη ....

.....Κάποια ξημερώματα σε μακρύ τραπέζι
θάρθουν να καθίσουνε μάνες και παιδιά
μέρα αναστάσιμη κι ο λαός θα παίζει
τα πολλά τραγούδια του για τη λευτεριά



16/8 ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ - 17/8 ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Στον απόηχο των θυμάτων του Αυγούστου, και είναι πολλά, αφιερωμένο στη μνήμη τους, ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μελοποιημένο από το Θάνο Μικρούτσικο.
"ΤΟ ΧΡΕΟΣ"    ΚΟΚΚΙΝΙΑ  ΚΟΜΜΕΝΟ ΑΡΤΑΣ


«Κι ύστερα πάλι ομοβροντία τα χαράματα
διώχνοντας απ' τα κυπαρίσια τα σπουργίτια τα φορτηγά αυτοκίνητα γιομάτα αγωνιστές
περνώντας για τον τόπο της εκτέλεσης
κόβοντας με τις ρόδες τους στα δυο τον ήλιο.
Εμεινε πάλι πολλή σκόνη τ' απογεύματα
Η σκόνη που αφήνουν πίσω τους τα μαύρα φουστάνια
Των μανάδων
Καθώς περνάνε απ' του Αβέρωφ ή απ' του Χατζηκώστα
Ή από τα τμήματα των μεταγωγών
Οι μαύρες μανάδες με τα μαύρα φουστάνια
Με την καρδιά τους τυλιγμένη στο μαντίλι τους
Σαν ένα ξεροκόμματο ψωμί που δεν μπορεί να το μασήσει
Ούτε ο Θάνατος.» Η ιδέα της ανάρτηση; απο τον Χ. ΖΟΥΛΙΆΤΗ